«n-oror- úM-a _

< w

Danzfiicìos fiuflra , fiecaro in létore jìànter, Äc/monet, €9" par/klas émrepat ufgue mams.‘ .

Prendít Eqzmm, bumanae‘ tczëîum Ípietcztìs amore, . Cujus ìnaccqijëzs ungula findczt aqms:

‚Càm‘ mgdijs jècmn wzpat oÉjerÊZare perìclás

Âudeat Oceanì 7255307 , u; ipfe fuí.

Paret laero jònìpes, tergoque , m! Aîriomz delp/sin, Per varia conmotì vexít €9” alm mar/is.

‚Qua tumìdís ìnfirltat aquìs , glomeratqzze fuperfios

Áccelerrms grcflz m7; zfímáczute , pee/es;

Naufragio erepzîas redámìt, domìnamgue reducít, ‘Et cazzda Íoaeremes fert gemìnatque via/os:

Bìs fleptem âmzíto 714mm: WOLTI-IMALIVS Ûrca Extorquet, patrzìs rrijhtuitque focâs:

g ‚Qízotqae hommes reddit terrae , retra/oitque prafimría ,

_ „Qua: fpolía e Îbetídás porm ademm fimz;

i Qyercea tot capm fimazfisjerta meremr

Cíoíâus , beu vitae prodìgus tip/è flrcze Í "Nam fatí nìmium fecam, anâmofcz trapaeás Cordcz gerem- , aìréíum rurfizs imms irer;

'Ut reliquas Ereáo [Èzccmfiz audacior âpfl , Raptet‘, €9’ a domita morte triump/ous eat;

4

».—„‚

( À I I ) ’t Was vruchteloos dat hy met kracht van rede flerktc ’t Verflaagen hart van hun, die veilig Haan op flrand. Hy grypt zyn Paard, waarop de menfchenliefde ‘werkte, Wiens hoef het water klieft, dat zo onfluimig brandt. Dat Paard , Îchuímbekkende om den Oceaan zyn zegen,_ Weêr af te nôêmêlì, fieekt vol moeds het hoofd om hoog , En luistert naar zyn’ Heer, ‘die op zyn’.rug gefleegen, e Door hooge golfen baar, gelyk Arion , vloog. Het Ros durft in den drang des hoogen {pringvloeds dringen , En wankelt niet van tred, maar brengt den held Weêrolîn, Herhaalt den togt, verlost een-paar fchipbreukelingen, _ Aan zynen flaart beklemd, zo vaak het overzwomij V Een dubbel zevental wordt ‘aan den dood ontnomen l l Door WOIÄJTEIEMALE, die hun ’r leeven als hergceftj Zoveelen als ’er zyn. geborgen uit de íìroomen; Zomeníg als hy aan de zee ontweldigd heeft; Van eiken/bof verdient zyn hoofd zoveele Émrafin, Omdat met lyfsgevaar hy zoveel Burgers redt, Gerust op zyn’ triomf in die onzekä-e kansfèn , Waagt hy ’t nog eens, en tragt, door ílourheid aangezet, Het overfchot te onrflaan van ’tjuk der helgedrochten,

Te zegenvieren op gevaar, op nood en dood.

Door

A :-