23

‘mouton mange tout’

litterarum series, for which Van Schooneveld was the sole editor again, was established in 1966 as a series parallel with Janua linguarum. The series was divided into a Series maior and a Series minor for theoretical works, and a Series practica for text analyses based on theoretical principles. Van Schooneveld declares the following with reference to the establish ment of the series: Wat de DPL serie betreft, heb ik de titel ontleend uit een boek (dat in Bloomington staat) van [I.N.] Goleniscev-Kutuzov (tot Hongarije in 1945 een Sovjet-satelliet werd hoogleraar in Budapest, later naar Moskou vertrokken) over Renaissance literatuur, waarin die titel geciteerd wordt. Die titel is waarschijnlijk een misgreep geweest; Silverman [Amerikaanse boekhandelaar] bij voorbeeld (zelf oud-pro- fessor in de Engelse letterkunde) klaagde er over dat hij te moeilijk te begrijpen was. 45 As for the DPL series, I borrowed the title from a book (in Bloomington) by [I.N.] GoleniScev-Kutuzov (professor in Budapest until Hungary became a Soviet satellite in 1945, afterwards moved to Moscow) on Renaissance literature. The title was cited in that book. That title was probably an error. For instance Silverman [an American book dealer] (a former professor of English literature) complained that it was too hard to understand. The emphasis in De proprietatibus litterarum was on studies in the field of the great Western literatures. However, the series could never acquire the reputation - and the large number of subscribers - that the Janua lin guarum had. It was never commercially successful. This is clear from a memorandum dated August 5,1973 of Dim van den Oever, De Ridders co worker who was Mouton desk editor together with Dick Coutinho, who later became an independent publisher: Het is merkwaardig te constateren dat wij ondanks ons toch wel respectabele aantal titels, op het gebied van de literatuurwetenschap als uitgever nauwelijks iets voorstellen. Eén van de belangrijkste redenen hiervan ligt ongetwijfeld in het feit dat DPL niet meer is dan een vrij willekeurige verzameling boeken, die wel tot een zelfde wetenschapsgebied behoren, maar zeer ongelijk zijn van kwaliteit en aktualiteit. [It is curious that we have barely amounted to anything as a publisher in the field of literary theory despite our respectable number of titles. One of the most sig nificant reasons for this is undoubtedly the fact that DPL is no more than a rather