9

317

en waarschijnlik heeft hij deze stukken dan ook weer vernietigd, en moeten we de eigenhandig geschreven stukken, die in de collectie voorkomen, grotendeels als afschriften van bamboes beschouwen. Hij schrijft n.1. : Dagelijks worden mij bamboes met verhalen enz. gebragt, die ik met den man die ze heeft opgeschreven er bij eerst moet afschrijven en dan bestudeeren. En iets eerder : Bij het laten opschrijven hunner verhalen ben ik genoodzaakt, den man, die de bij hen bekende verhalen boekt, bij mij te nemen om zooveel mogelijk te corrigeren, daar zij alles behalve roem kunnen dragen op eene eenigszins heldere wijze van uitdrukking, en zulks wel omdat zij den lezer zich voorstellen als iemand die zoo’n verhaal reeds meermalen heeft hooren opdreunen. Maar een jaar later had hij blijkbaar reeds bekwamer schrijvers ontdekt, want dan (17 Dec. 1853) vernemen we : Hoewel de Bataks dezer streken hun schrijven bijna alleen op brieven en tooverij concentreeren, zoo zijn toch hunne verhalen, die ik door bekwame schrijvers heb laten opschrijven en die ik zelve heb nagezien om er een geregelde spelling in te brengen, zoo goed geschreven alsof zij uit het een of andere boek waren overgeschreven, en bij de vergelijking met de twee verhalen, die ik in poestaha’s opgeschreven vond, bleek het mij, dat de Bat. de zotheid niet hebben van de meeste natieën, anders te schrijven dan zij spreken. Nog iets later (27 Maart 1854) : Het zeer populaire verhaal Si Bobak, van langen adem en door een Batak zelf geschreven (dit was Guru Tinandangan uit Nai Pospos), maar door mij in des schrijvers bijzijn geredigeerd. Van der Tuuk heeft geen aantekening ervan gehouden, wie zijn zegslieden waren en uit welke plaats ze afkomstig waren. Zoveel mogelik heeft hij mensen gebruikt, die pas uit het binnenland kwamen ; vandaar dat de taal der teksten zuiver Bataks is. Meestal is de taal het enige middel om te bepalen, vanwaar een stuk afkomstig is. Een enkele maal noemt de schrijver aan het begin of slot van een stuk zijn naam, zo de bovengenoemde Guru Tinandangan *), verder een Guru Saniang Naga uit Pasaribu, die Van der Tuuk ook veel inlichtingen over de godsdienst der Bataks verschafte ; in enkele Dairi’se stukken wordt naar de wijze der pustaha’s een Guru Mënubung Laut als leerling aangesproken. Een der Mandailingse leermeesters was afkomstig uit Sulang-aling aan de Batang Gadis, maar het is ons niet gelukt uit te vinden, welke stukken hij precies geschreven heeft. Als naam van een leermeester uit Dairi vinden we nog Guru Tinuturën. De verzameling teksten op deze wijze door Van der Tuuk bijeen

D Zie Pleyte, Hoe de Bataks over wijlen Dr. H. N. van der Tuuk dachten, in TBG. 47 afl. 5 ; de juiste spelling van de naam is als boven ; het betekent: Meester tot wie (de leerlingen) komen.