199

handschrift van Guru Sinangga gepubliceerd. Waarschijnlijk heeft hij de transcriptie in Lat.kar. gebruikt. Het zijn: Meerwaldt no.2, Si Porda Bagondang (OVB 143a); inhoudsop gave hiervan in Wameck's Studiën über die Litteratur der Toba-Batak p.138 ev. Meerwaldt no.3, Mula ni debata idup (OVB 184e). Meerwaldt no.4, Rangsa ni pangiburuon (OVB 220c). Meerwaldt no.5, Si Boru na Tumandi (OVB 93b) = no.27 van Guru Sinangga's tekst. (De andere drie heb ik nog niet geidentificeerd doordat Meerwaldt andere titels ge bruikt .) Uit het exemplaar te Djakarta zijn verschillende stukken gepubliceerd door Guru W.(=Wismar) Hutagalung (niet te ver warren met Waldemar Hutagalung, auteur van de Pustaha tarom- bo). Het scheppingsverhaal (no.1 van Guru Sinangga's werk) vindt men in Hutagalungs boek Adat taringot tu ruhut-ruhut ni pardongan saripeon di halak Batak, Djakarta 1963, p.71 ew. Aldaar wordt op p.70 gezegd dat Guru Sinangga tot de marga Pasaribu behoorde. Andere stukken moeten naar ik ver nam o.a. gepubliceerd zijn in het weekblad Pangabahan van 6. 2.1954 en in Immanuel, 1956. Behalve verhalen bevat Cod.Or.3396 ook andere stukken, n.1. vrij veel teksten over datu-wetenschap; liedjes; stukken over marga-verhoudingen in Silindung, e.a. Het hs. is keurig maar zeer klein geschreven. Bij het begin van een nieuw stuk is meestal een grote bindu geplaatst. Het begin van de regelmatig geschreven tekst ongeveer hal verwege op blz.1 van het Leidse handschrift stemt overeen met transcriptie Wuppertal Heft 10 S.13. Het voorgaande op blz.1 is enigszins gewijzigd naverteld naar Wuppertal p.12 en 13. Het slot van Or.3396 stemt overeen met het slot van Heft 10 en van Heft 27. De verhalen 27, 27a en 28 zijn in het Leidsche handschrift met potlood doorgestreept en in de transcriptie aanvankelijk niet overgenomen. Ze staan tussen no.10 en 11, in schrift 3. De maker van de transcriptie heeft de verhalen 27 en 28 la ter toch nog ingevoegd na het vierde schrift (p.76) van het Leidse handschrift.