43

351

dobbelplaats van de homangs en won daar met het spel een tover middel, waardoor men zijn tegenstanders in het duister rond doet dwalen. Hij nam een vracht rotan mee als geschenk voor zijn vader en keerde naar huis terug. Zijn moeder gaf hem een wonderring, die hem in gevaar zou beschermen. d Hij ging hengelen met zijn broers en gebruikte op hun aanraden een rechte hengelhaak. Toch vingen zij niets en hij veel. De volgende dag gingen ze fuiken zetten met hetzelfde resultaat. De jaloezie van de broers nam hierdoor nog toe en steeds zonnen ze op zijn verderf. e Ze vroegen hem mee te gaan om het gekapte hout te verbranden op een droge rijstakker. Zijn moeder waarschuwde hem, dat ze hem doden wilden, maar hij stoorde zich daar niet aan en ging mee. Toen ze op het veld gekomen waren dwongen zijn broers hem, al het meegebrachte eten op te eten en alle palmwijn op te drinken. Daar door werd hij dronken en viel in slaap in de veldhut. Ondertussen staken ze het hout op de akker in brand, en de hut vatte vuur. Si Marimbulu Bosi werd wakker van de hitte. Hij sprong op, sleepte in zijn sprong de nokbalk van de hut mee en werd zeven dagen en zeven nachten door een wervelstorm omhoog gevoerd. E Eindelik ging de wind liggen. Si Marimbulu Bosi viel zeventien jaar lang, dwars door de aarde heen, en kwam terecht op het „balkon der aarde” (pantil ni tano), boven de woonplaats van Na Rudang Bulu Begu. Hij zag daar het uitspansel onder zich. Toen hij weende vielen zijn tranen op het dorpsplein van Na Rudang Bulu Begu als regen bij zonneschijn. Zij riep hem toe : „Indien het uw tranen zijn, vadertje Adji Marimbulu Bosi, stevig moge uw ziel zijn, ik neem uw ziel in bescherming, ik wikkel haar in mijn gulden haarwrong (sanggul sere haomasan)”. Daarop ging Si Adji Marimbulu Bosi op weg. Na zeventien jaar kwam hij bij een dobbelplaats van geesten (begu sombaon begu djim). Hij ging voorbij, maar werd teruggeroepen. Geen mens was er te zien, slechts 173 beelden van pisangstam. Weer ging hij voort, en weer werd hij geroepen. Hij zag nu de geesten en speelde met hen. Steeds wees hij de hoogste worp als de zijne aan. Na eenmaal verloren te hebben won hij verder steeds. Over de uitbetaling van de winst ontstond twist, maar Si Adji Marimbulu Bosi overwon de geesten en maakte hen tot zijn slaven. Ze volgden hem op zijn verdere tocht. 3 Na zeventien jaar kwamen ze aan een rustplaats. Bij het vertrek vandaar gleed hij uit en greep zich vast aan een alleenstaande bamboe. Deze sprak hem toe : „Als ge voorspoed wilt verkrijgen, moet ge mij als staf nemen en gaan naar uw moeder Nan Djunggele di Portibi. Dan moet ge u begeven naar Si Girsang Dori Angin om