77

385

20. Het Dwerghert en de Tijger. A. Het Dwerghert valt in een kuil. B. Hij verlokt andere dieren, waaronder een tijger, in de kuil te springen, door voor te geven dat hij goud smeedt, of dat hij door zingen honger en dorst verdrijft, of dat hij neushoornlever eet, of wel door hen te verzoeken hem te helpen om buffels te ontweien. C. Ze spreken af, dat degeen die naar drek stinkt door de anderen opgegeten zal worden. Het Dwerghert smeert zijn drek aan de andere dieren terwijl deze slapen en blijft alleen met de Tijger over. D. Het Dwerg hert laat zich door de Tijger omhoog gooien om vruchten te plukken, of om de kracht van de Tijger te beproeven, of omdat hijzelf daardoor groter zal worden of een lever zal krijgen. Hij gooit slechts de schillen en zijn drek naar beneden en loopt weg. E. De Tijger ontsnapt door graven. F. Het Dwerghert geeft de Tijger een schorpioen als „smidsnijptang van Grootvader”, verwijdert zich snel, de Tijger wordt in zijn oor geknepen. G. Duizendpoot als „collier van Grootvader”. H. Bijennest als „gong van Grootvader”. I. Cobraslang als „sjerp van Groot vader”. J. Een diepte in de rievier noemt hij de „omslagmat van Grootmoeder”. De Tijger wil zich er in wikkelen en krijgt een hoop water binnen. K. Het Dwerghert druppelt de Tijger sap van de suikerpalm in het oog, voorgevend dat het olie is. L. Hij beweegt de Tijger een grote witte worm (hudi) in zijn neus te stoppen als een gouden neusring. M. Het Dwerghert beweert gevoed te worden door het knabbelen op zijn knieschijf ; de Tijger wil het hem nadoen en bijt zich de knieschijf stuk. N. Hij smeert de Tijger muffe drek aan als „rijst van Grootvader”. O. (De schommelepisode komt in de teksten van Van der Tuuk niet voor). P. Bij al de voorafgaande streken neemt het Dwerghert soms telkens andere namen aan, bijvoorbeeld Dja i Katjil, Dja i Pais, Dja Paidongdong. Q. Het Dwerghert gaat met de Tijger een weddenschap aan over het doorstoten van een plankwortel, waarin hij van te voren een gat gemaakt en dat onder bladeren verborgen had ; de Tijger wordt zijn slaaf, of blijft bewusteloos liggen, of springt zich dood. R. Het Dwerghert springt in de opengesperde muil van de Tijger, komt ongedeerd in diens buik, steekt zijn kop uit de aars van de Tijger en waarschuwt de dieren die deze wil besluipen. S. Nog steeds uit de aars kijkend pakt het Dwerghert een brandend stuk hout ; de Tijger beukt zijn achterste tegen de stenen en sterft, of wel de mensen volgen het vuur en doden de Tijger. T. Het Dwerghert verzoekt de Tijger, het vlees van buffels die ze samen buit gemaakt hebben (no. 26) in een boom te gooien „om het aan de góden te wijden”. Hij klimt in de boom en eet daar alles op ; voor de Tijger laat hij eerst zijn drek vallen, dan zegt hij : „Mond