36

344

buanan) begreep wat er gebeurd was, en vertelde aan zijn oudere broer, dat de tijgerin de koe had verslonden. Ze besloten samen de tijgerin te doden. Eerst vroeg Tijgerling nog aan zijn moeder, hun haar kundigheden te leren. Ze onderwees hen in de pareerkunst, de verbijsteringskunst, de springkunst, en de grijpkunst. De dag daarop leerde ze hun nog de kunst om een dodelike beet onder de oksel toe te brengen. Runderling vroeg haar, de dodelike plek nog eens te mogen betasten om het goed te onthouden, en stak er toen plotseling een scherp hout in, zodat de tijgerin stierf. C Tijgerling en Runderling gingen nu op zoek naar een dorp van mensen. Na lange omzwervingen vonden ze een akker, waar ze in een hut een oude vrouw aantroffen, die zich beklaagde, dat ze kind noch kraai had op deze wereld. Die nam hen beiden tot zoons aan en gaf hun kleren en eten. Voor het eerst in hun leven proefden ze daar rijst. Nadat ze lange tijd (honderd jaren !) daar vertoefd hadden vroeg Tijgerling zijn pleegmoeder, hem te vertellen, uit welk dorp ze afkomstig was, opdat ze daar eens een kijkje konden gaan nemen. Ze vertelde hun, dat het hoofd van dat dorp al tien jaar vergeefs moeite had gedaan om een groot huis op te richten, en nu zijn dochter tot vrouw had beloofd aan hem die er in slagen zou dit werk tot stand te brengen. De beide broeders gingen op weg naar dat dorp, nadat ze hun pleegmoeder beloofd hadden dat ze bij haar terug zouden komen. Toen ze in het dorp aankwamen waren juist alle mensen aan het eten. Zonder dat iemand hen zag zetten ze het huis overeind, en keerden toen naar de hut terug. Ze vertelden aan hun pleegmoeder wat ze gedaan hadden. „Wat een sterke lui moeten jullie zijn om dat te kunnen”, zei die. „Wel moeder”, zeiden ze, „mag een mens zijn eigen kinderen prijzen ? Als vreemden ze prijzen, dan is het pas goed.” Het hoofd van het dorp vernam dat het huis overeind stond. Hij deed overal navraag, wie dat gedaan had, en hoorde eindelik van een waterhaalster, dat ze twee mannen in de richting van de hut van de oude vrouw op het veld had zien gaan. Dadelik zond de radja een slaaf daarheen. Die haalde de beide broers naar het dorp, waar Tijgerling met de dochter van het hoofd in het huwelik ver bonden werd. Runderling toonde zich hierom niet afgunstig. Ze haalden daarna ook hun moeder uit het hutje naar het dorp terug. Na tien jaar ging Runderling er alleen op uit. Telkens maakte hij kerven in de bomen om de weg terug te kunnen vinden. Hij kwam bij een verlaten badplaats, volgde de bijna dichtgegroeide weg en kwam in een dorp waar het plein vol schedels lag. Hij ging een huis