49

357

het vlees vragen. De Toba’s gaven hem slechts de drek en ook de radja had niets anders voor hem over. Dit laatste geschenk pakte hij in en hing het onder de zolderplanken van zijn hut. Door een toverspreuk verblindde hij de mensen, haalde zo ongemerkt het vlees weg van het dorpsplein en bracht het in het huis van zijn vaders zuster Si Boru Bulu Manisan, de moeder van Nan Sadu Madenggan. Zij verzocht hem het te koken. Dat deed hij, en nadat hij er van gegeten had ging hij heen. Kort daarna kwam Nan Silok Mata ni Ari in het huis. Ze rook een heerlike geur aan het vlees. Op haar verzoek mocht ze er ook wat van eten. S Een week later geleidde Si Adji Marimbulu Bosi een aantal mannen en vrouwen om yams en brandhout te halen. Terwijl hij op de uitkijk moest staan of er geen vijanden kwamen, ging hij naar het vijandelike dorp toe en leende daar een aantal gouden sieraden en klederen. Bij de anderen teruggekomen liet hij een storm opsteken en regen neerdalen. Ze schuilden in een veldhut. Hij maakte daar zijn tanden schoon. Zijn metgezellen vroegen hem, wie die gebeiteld had. Nog nooit hadden ze het zo fraai gezien. „Ik zelf heb dat gedaan”, luidde zijn antwoord. „Beitel ook ons de tanden, opdat ze even mooi mogen worden als de uwe.” Hij voldeed aan dit verzoek en tooide de vrouwen met de sieraden die hij geleend had. Onder haar was ook Si Boru Purti Lindung Bulan, de verloofde van Si Girsang Dori Angin. Haar, die immers bestemd was om zijn schoon zuster (bajo) te worden, wier naam hij zelfs niet mocht uitspreken, waagde hij het niet aan te raken, en hij weigerde dan ook haar evenals de anderen te sieren. Maar ten slotte kon hij haar dringend verzoek toch niet weerstaan en beitelde haar tanden naar Maleis patroon en bracht er zwartsel op naar Klingalese wijze ; als de flikkerende bliksem zo was de schoonheid der tanden van Si Boru Purti Lindung Bulan. De storm was intussen gaan liggen ; hij vroeg de klederen en sieraden terug en bracht die weer bij de vijand ; tevens sprak hij tegen zeven dagen later de hervatting der vijandelik- heden af. T Twee nachten daarna zong de bamboe het liedje, dat vroeger op de mandoline was gespeeld. Toen begreep Nan Silok Mata ni Ari eindelik, dat de vreemdeling met zijn afzichtelike wonden haar verloofde zelf was. Ze ging hem sirih aanbieden, maar hij weigerde. Ze vertelde aan haar broer haar ontdekking. Si Girsang Dori Angin ging naar Si Adji Marimbulu Bosi toe en bekende, dat hij verkeerd gedaan had, door hem zo minachtend te behandelen. „Maar ook gij zijt schuldig”, voegde hij er aan toe, „daar ge de tanden van uw bajo hebt gebeiteld.” „Dit was geen fout, want velen waren er bij tegenwoordig en hebben de verantwoording op zich genomen”, zei