74

382

_ Guru Mëngantar Padang is nooit gestorven, maar woont in het oosten Zijn zoon Si Hadji Guru is de schoonzoon van Empung Batara Guru Doli ; hij weidt de geesten der afgestorvenen. Diens zoon is Guru Kelung ; hij is het hoofd der geesten van Gunung J allerlei ziekten verwekken. Men moet daartegen bepaalde offers breien, welke aan het slot van het verhaal opgenoemd worden. - D ^let vwhil'heeft'klaarbï^kelik ten doel, een ^alojese^amenhang te ÏS1S wie verder’ niets vernomen wordt. 14. De hatullit-vogel. Een meisje haalt de eieren van een vogel weg. De vogel komt ze terug eisen. Men gooit met brandende stukken hout naar hem. Het dorp vliegt in brand. Het meisje wordt als straf opgegeten ; dat is de oorsprong van de gewoonte een mens op te eten als het dorp van een machtig vorst is afgebrand. - Cod. t414 o 258—260 ; Toba. , , De episode van het gooien naar vogel met brandend hout komt ook voor in a. BL 111 p. 116-120, Si Girsang, vert. BL IV P r 13 evv ' Q ’ inh. Niemann, BKI 3, 1, 301 ev. ; Pleyte BV 263 ev. ; vgl. B.P. I, 519 15. Ompun Tunggul di Bauta. A. De dochter van Ompun Tunggul di Bauta kiest uit alle jonge mannen een arme wees tot echtgenoot omdat hij de enige is die behoorlik eet. B. Zijn schoonvader verb hem allerlei woorden te gebruiken ; hij vermijdt ze, door om schrijvingen uit te vinden die later bij de andung gebruikt worden. C. Zijn schoonvader tracht hem te doden bij het ïdjuk zoeken maar hij verbergt zich in een bos idjuk en laat zich zo naar huis dragen. Hij doodt zijn schoonvader als deze op zijn beurt er in gekropen «. D Bij een twist met zijn vrouw maakt deze voor het eers j e bewegingen van de zwaarddans (monsak). Cod. 3414 p. 133 148 , T °a. a 'uitg. Volkslect. 455 p. 20—24: B (in het verhaal van de oorsprong van de toverstaf), b. In Cod. 5886 no. 23 wordt de zwaard dans geleerd van een weertijger. (Van een gewone tijger in no 69) c. Een dergelijke svayamvara komt voor in de Karo se Turi-turin Bëru Purba uit de collectie Joustra. C is een trek uit de Uilespiegelverhalen, no. 189 GH. 16 De oorsprong der klapperapen. Oorspronkelik was er maar één grote mannetjesklapperaap. Een meisje dat tegen haar zin op het veld de vogels moet verjagen verandert op haar wens in een apin en trouwt met hem. Van hen stammen de klapperapen af. — Cod. 34U5 p joi—107 ; Toba. Het vervolg is no. 162 c. a. Cod. 5855 no. 13 : Een meisje van de marga Sagala verandert in een klapperaap omdat ze niet wil leren spinnen.