37

345

binnen en vond daar op de vliering een oudje dat hem vertelde, dat een everzwijn met een ketting x ) al de bewoners van het dorp gedood had behalve haar en haar dochter. Runderling beloofde de strijd tegen het zwijn aan te binden, en trouwde met de dochter. De dag daarop sloeg hij op een pauk op het dorpsplein. De ever kwam en viel hem aan, maar dank zij de kunst die hij van de tijgerin had geleerd, pareerde Runderling al de stoten en beet ten slotte volgens de regelen van de grijpkunst het beest zo in de rug dat het stierf. Met zijn vrouw en schoonmoeder verzamelden ze nu zoveel schatten als ze dragen konden. Daarna staken ze het dorp in brand en volgden de sporen die hij op de heenweg gemaakt had. Zo kwamen ze bij Tijgerling terug. Na enige jaren stichtten ze een nieuw dorp in het Midden, dat onder het bestuur van Tijgerling weldra tot bloei kwam. Toen stichtte ook Runderling een eigen dorp in het Oosten en beiden werden rijk.

92. Si Radja Lundu di Pahu. Ompun Tuan Radja Doli was rijk en had drie vrouwen. Een daarvan was een homangdochter 2 ). Geen van de drie had hem echter een kind geschonken. Hij nam nog een vierde vrouw, en daarna een vijfde, een zesde en een zevende, maar het hielp niet. Toen ging hij zwerven, nadat hij zijn vrouwen vermaand had, tijdens zijn afwezigheid niet te twisten. De homangdochter nam de andere zes vrouwen mee naar het bos om vruchten te zoeken. Bij een ravijn gekomen stak ze haar de ogen uit en gooide ze naar beneden. Toen keerde ze naar huis terug in de hoop, dat ze nu voortaan het rijk alleen zou hebben. Toen haar man thuis kwam, vroeg hij haar waar de andere zes vrouwen gebleven waren. Ze gaf voor, er niets van af te weten. Hij zocht in het bos, maar kwam onverrichter zake terug. Een van de zes vrouwen in het ravijn kreeg een zoon. De andere vijf stelden voor het kind op te eten, daar ze niets te eten hadden, en ook niet zien konden om iets te zoeken. Zo gebeurde het ; ze verdeelden het kind en evenzo ging het met de kinderen die de volgende vier daarna ter wereld brachten. Maar de laatste van de zes gaf haar kind dadelik toen het geboren was de borst, zodat het niet schreeuwde en de anderen er niets van merkten. Een maand lang wist ze het wicht stil te houden. Toen schreeuwde het even, maar de moeder zei, dat het de fantasieën van de honger waren die haar D aili na morrante. Zulk een ketting geeft onkwetsbaarheid, zie beneden P- 42 ; ook in Atjeh komt dit geloof voor (Snouck Hurgronje, Ach. II p. 37). 2 ) homang, een soort van bosgeest, zie de aantekeningen.