54

362

spreekt tegen iemand van wie men tegenkanting vreest, maar brutaal als men niets te duchten heeft. „Voorts zijn dit de regelen van het radjaschap : Als er een vreemdeling in het dorp komt, die geen bepaald persoon komt bezoeken, dan moet de radja hem onthalen ; een radja, die voor het eerst komt, moet men met muziek inhalen en hem een vleesmaaltijd bereiden. Tegen zijn onderdanen moet men niet al te kwaadaardig zijn, niet toelaten dat anderen hun onrecht doen en niet afgunstig zijn op hun rijkdom.” Spoedig daarop stierf Si Bobak’s vader en werd begraven ; een maand later stierf ook zijn moeder. De bevolking van het dorp verliep. Si Bobak werd door Radja Pande Namora meegenomen naar diens land en daar grootgebracht. De gehele nalatenschap van zijn vader eigende deze oom zich toe. C Toen Si Bobak groot was smeedde zijn oom eens een mes voor hem ; hij maakte daarmee een vogelstrik en zette die op de berg Nanggalesa. Een grote mier at de gevangen vogel op. Daarom wees Oom die aan Si Bobak als eigendom toe. Een kip pikte de mier op ; het rijstblok viel op de kip ; de stamper maakte een gat in het blok ; een buffel brak de stamper ; vallende ambasangvruchten doodden de buffel. Zo kreeg Si Bobak ten slotte die vruchten. Hij deed ze in een versleten rijstzak en legde die in huis neer. Zijn nichtje at er drie van op. Nu eiste Si Bobak haar als schadeloosstelling. Oom wist hier niets tegen in te brengen, maar toch wilde hij zijn dochter niet geven. Daarom stelde hij voor een weddenschap aan te gaan. D Als inzet stelde Oom zijn dochter ; won Si Bobak, dan zou hij haar tot vrouw krijgen, maar verloor hij, dan verbeurde hij zijn leven en zou worden opgegeten. a Samen gingen ze naar het balkon in de voorgevel van het huis. Bij het licht van een fakkel moest Si Bobak torop-bast in repen scheuren, terwijl Oom er touw van draaide. Ze spraken af, dat als een van hen beiden in slaap viel, de ander een geweer zou afschieten. Daardoor zou hij dan de weddenschap gewonnen hebben. Si Bobak scheurde eerst erg lange repen ; ze raakten in de war en bijna was hij er bij ingedommeld. Zijn nichtje zag dat en begon te zingen : Lang haar> i u i ze pruik ! (Molo gindjang rundut, Kort haar, dat staat puik ! molo pondok tiar). Hij begreep deze wenk, scheurde korte reepjes en schoot zo veel beter op. Oom had er nu de moeite mee en raakte weldra in den dut. Toen hij snorkte schoot Si Bobak het geweer af, maar Oom beweerde, dat hij niet geslapen had. Een tweede nederlaag erkende hij wel, maar toch wilde hij zijn dochter niet geven, voor Si Bobak nog een proef zou doorstaan hebben. Daarbij zouden weer dezelfde voorwaarden gelden.