90

398

(de vogels gaan op de veer van de strik zitten, het Dwerghert maakt zich los) ; alleen de laatste in Cod. 5871 no. 3 (het Dwerghert houdt zich tevens dood, zie no. 27 A). Komt ook voor in het Jav. TBG 37 p. 43, 47 ; en vgl. Sel. Tor. TBG 40 р. 202. Voor het zich zelf wonden vgl. De Vries no. 54. 32. De dood van het Dwerghert. A. Terwijl hij stond te kijken naar de Beer en de Tijger, die elkaar in een gevecht doodden, sprong het Dwerghert op een boomstronk, huppelde van blijdschap, viel in een voetangel en stierf. B. Eens waagde het Dwerghert zich in een huis der mensen en werd door een jichtlijder doodgeslagen. C. De mensen, wier dorp het Dwerghert in brand gestoken had (22 B), vingen hem, slachtten hem en dronken zijn bloed. D. Een van de jongen van het Dwerghert werd door een Olifant doodgetrapt in een plek met hoog gras op een vlakte. Hij brengt de andere in een holle boom ; deze worden door een Aap opgegeten. Hij ruilt etter van zijn poot onder den naam wonderbalsem tegen een muziekbekken, en dit weer tegen een buffel. Deze komt bij de wilde buffels, die het Dwerghert doodtrappen. A. Toba ; het gevecht is het slot van 20 C. B. Toba. C. Toba. D. Cod. 5893 no. 18. Zie hierover no. 38 DE. 33. De strijd tegen de Bok. A. Een Bok maakt op raad van het Dwerghert de Tijger bang, door te zeggen, dat hij geweerkogels schijt. B. Het Dwerghert verzamelt de dieren om de Bok te bestrijden ; als de Bok blaat trekt de Schildpad zijn kop in, wat de anderen als een signaal beschouwen om te vluchten. Dit verhaal komt alleen in de verzameling van Oph. voor. Het gegeven excerpt is ontleend aan a. Cod. 5860 no. 1, X, aangevuld uit b. Cod. 5850 no. 6. Beide redacties bevatten zowel A als B, evenals с. Cod. 5881 no. 5 en d. Cod. 5882 no. 18. Alleen A in e. Cod. 5850 no. 8 en f. Cod. 5855 no. 15. Te vergelijken is nog g. Cod. 5893 no. 6 : Een oude geit wijst jonge een vette weide. Ze laten haar in de steek. De Tijger komt en geeft een raadsel op ; ze kunnen de oplossing niet vinden en gaan naar de oude geit terug. Deze lost het raadsel zo op, dat de Tijger verschrikt op de vlucht gaat. (Vgl. no. 225 a). A heeft veel overeenkomst met het Mal. TBG 37 p. 53 evv. en 369 evv., dat andererzijds ook weer aan no. 21 D doet denken. In a is het daarmee trouwens ook gecombineerd. De vermomming als heilige, die in het Mal. van het Dwerghert verteld wordt, komt in het Gajo’s (SHH no. 8) van de Bok voor. Zie ook de aant. bij no. 26. Ook in Europa bestaat een vertelling van een snoevende geit; volgens Bolte-Polivka I p. 348 ev. bestaat er echter geen nauwe samenhang tussen deze en die Oosterse verhalen.