saec. xn litteris maioribus ab imo ad summum codicis indicem scripsit: Liber Tsidori iunioris cu(m) euticio grammatico; cf. ad cod. 0.37). l r (fol. praelig.; saec. x?) Index nominum eorum ad quos Gregorius Magnus litteras dedit; aliae manus probationes pennarum addiderunt, inter quas ter nomen Robertas legitur. l v vacat. 2 r —33 r lin. 12. eutyches, ars de verbo libri n [ed. H. Keil (Gramm. Lat. 5 } 446-488.1; cf. 444]: Incipit liber eutic/ljgrammattici de verbo: Cum semper nouas questions, etc., i.e. lib. i; (19 v ) n; (33 r ) subscr.: Explicit liber Euticis. Manus saec. x (?) et altera paulo posterior glossas interlin. libro primo adscripserunt. 33 r lin. 13-25. Quaestiones et responsiones de declinatione pronominum: Declinations p(ro) nominum q(uo)t sunt? quinq(ue). Que (est) agnitio prime declina- tionis? - ut nostras, nostratis. sicut ciuitas, ciuitatis. Altera manus paulo posterior verba priora huius tractatus in marg. inf. iteravit. 33 v . Pars tractatus grammatici cuiusdam: Quot partes artis grammatice?, etc. ut videtur, nam scriptura ita evanuit ut vix pauca legi possint; de indice saec. xn cf. supra. 34 r (saec. x/xi?; scriptura fere evanuit). <hymnus de ss. georgio, aurelio et socns), pars: S(an)c(t)or(um) mentis digna trophea — pressuras [Anal. Bolland. 5 (1886), 384: vss. 1-10; Chevalier 18605]; altera manus hos versus iteravit in parte infer, folii. 34v_64r lin. 6. isidorus hispalensis, etymologiae: liber i; praeeunt (34 v ) epistula: Incipit Liber Isidori Iunioris Spalensis episcopi ad Braulionem Cesar. Augus- tanum episcopum: En tibi sicut, etc. [=ep. vi ad Sisebutum in edit. Lindsay] et index capitum; (35 1 ) lib. i: Disciplines a discendo, etc.; omittitur i. 15. In fine subscr.: Explicit Isidorus. Manus paulo posterior (an eadem quae in 2 r -33 r apparet?) glossas interlin. addidit. <E. A.> Anspach, LasEtimologias en la tradition manuscrita medieval (1966), 106, num. 259. 64* fin. 8-65 v (saec. ix 2 ). alphabeta scripta binis columnis super fundum viridem, quorum inscriptiones aut fere aut omnes evanuerunt: (64*) hebrai- cum; (64 v ) graecum et chaldaicum; (65 r ) aegyptiacum et saracenicum ; (65 v ) runicum quod dicitur (exstat in cod. Vatic. Lat. 266, f. 1, vid. tab. 11 ap. J. H. Gallée, Altsachsische Sprachdenkmaler: Facsimile Sammlung (1895); cf. M. Vatasso-P. Franchi de’Cavalieri, Codices Vaticani Latini 1 (1902), 195). B. Bischoff, Übersicht über die nichtdiplomatischen Geheimschriften des Mittelalters (Mit- teilimgen d. Instituts f. österreich. Geschichtsforschung 62, 1954), 11; 20 adn. 15. 65 v in parte dextra manus saec. x/xi scripsit (scriptura fere evanuit )<hymnum vesperae in Quadragesima) : Audi benign conditor, etc. [Chevalier 1449].