tae: Si mihi sint vires et predia magna, quid inde?, etc. (5 vss.) [ed. L. Bertalot, Humanistisches Studienheft eines Nümberger Scholaren aus Pavia (1460) (1910), 102/103: vss. 1, 3, 6, 7, 11; cf. Walther 1, 17797]; Unde sup(er)bimus quid ego? quid tu? homo/quid? nisi terra: Terra quid est? nisi/Umus. ergo si terra nihil est nisi/Umus nos ergo nihil sumus [ad vs. 1 cf. Walther 1, 19638]; Ut nu(m)- mu(m) explorans nu(m) sit adulterinus, prius eo sit opus, ita amicus est proba(n)dus priusq(uam) eo sit opus; Amicis b(e)nefac, quo fiant amiciores/Inimicis b(e)nefac, quofia(n)t amici; Nil mage associat amicitias q(uam) rurs(us) similitudo/sic (...?). l*-246*. m. Valerius martialis, epigrammata [ed. W. Heraeus (1925)]: (l r ) lib. i: Marcus Valerius Martialis lectori suo s. Spero me secuturum, etc.; (20 v ) n; (36*) m; (53*) iv; (70*) v; (84*) vi; (98*) vn; (117*) vm; (135*) ix; (157*) x; (176*) xi; (197*) xn; (215*) xm; (225*) xrv; (241*) liber de spectaculis qui dicitur; (246*) subscr.: Finis. Inter rv. 88 et 89 legitur (70*) suppos. 1: <Ps.- Martialis, versus de habitatione ruris> : Rure morons, etc. (in cod. sine titulo) [Riese 26; Walther 1, 16941; G. Kölblinger, ‘versus Panos’ und‘De rustico’ (Mittellat. Jahrbuch 8, 1973), 19; 21; 25; 26 (cod. L 8 )]; inter vin. 73, 4 et 5 epigr. 74. Omittuntur: i. 41, 16-20; n. 35; ra. 33; 34; ix. praef. et epigr. 4; x. 57-72; 88-91; xi. 47, 5-B; 96; xn. 4; 5; 11; 15; 28; 29; 36; 47; xrv. 64; 65; 137; lib. de speet.: 21b; 27; 29; 31-33. Ad lib. de speet, marginibus variae lectiones adscriptae sunt ab is. vossio addita littera P. Martialis, ed. F. G. Schneidewin (1842), Ixxvi 246* med.-248* vacant, exceptis probationibus pennarum (247* - *, 248*), adnotatione de pretio operis Martialis manu saec. xvn scripta (248*): Martialis dicit librum suum prirnum vendi solitum 5 denarijs [cf. Mart. I. 117, 15], ergo totum opus 90 denarijs, qui conficiunt minam fere, id est X coronatos. prov.: Italia (septentrionalis: Mediolanum). poss.: 1* marg. inf. insigne gentilicium: coupé: au 1 d’or d Vaigle de sable; au 2 écartelé de gueulles et d’argent, d un crible d’or sur azur, vu de profil, br. sur les écartelures; utrimque litterae caeruleae I et O; est gentis Mediolanensis crivelli (teste E. Pellegrin in epistula data 11. 11. 1975; cf. Rietstap, Arm. Gén. 2, tab. 153). — alex. clericus (1** infra: Alexander Clericus cu(m) socijs; 248*: Su(m) Alexander Clericus (bis)). — is. vossius (1* marg. sup.: Isaacus emit me sibi Mediolani 1643; catal. Colom. num. 183; CMA 2, 2508. 183). - ger. vossius (Catal. Vossii num. 182). — bibl. leid. (scidula num. 182; catal. an. 1716, p. 386, num. 10: M. Valerii Martialis epigrammata, etc.).