numer. 1*, quae restat fortasse ex bifolio vetusto praeligato. Tres priores fasciculi in fine in medio marg. inf. numeris i-m instructi sunt, inde a f. 35 tres priores iterum i-m (n ornatior) a librariis ipsis. Inter f. 32 et 33 plura folia deperdita sunt, fortasse etiam inter f. 33 et 34. F. 32 et 53 margo dexter desectus est. Textus llOx 105, lin. 18 (stilo lin.). Quattuor librarii scripserunt fortasse hoe modo: primus l v -34 r (32 r lin. 10-32 v alia manus scripsit), secundus 35 r -65 r lin. 11, tertius 65 r lin. 12-66 v , quartus 67 r -73 v ; l r tres manus saec. x (?) apparent. Minuscula Carolina. Litterae init. et inscriptiones rubrae. Tegumentum saec. xvi 2 (membran. flexibile fortasse iussu p. petavii con- fectum); bina folia chart, praeligata et postligata, ex quibus alterum praeliga- tum et alterum postligatum tegumento adglutinata sunt. F. 23 r lucis ope depictum est ap. Chatelain, Paléographie 1, tab. 41. l* r . Probationes pennae: alphabetum (cf. 66 v ). l* v . index (saec. xm, fortasse scriptus a custode quodam floriacensi): Cicero de senectute. Pytagoras de spatio hui(us) mundi [postea alex. petavius ut videtur, atramento delevit]. Philosoph(us) q(ui)da(m) de u (er) bis supinis. Mari(us) plotius sac(er)dos de metris versuu(m). centimetrum albino directum [ab alex. petavio add.]. l r (lin. 1-15). Forma epistulae et responsio: F(rat)ri k(arissi)mo\ - suus (et) esse plurimu(m) uale. Exceptis ac relictis — Implorandu(m) ad prime suffragiu(m). RESPONSIO ANTITETIS. Cum frequentius te relegisse illud n(on) dubitauerim satyriacu(m) —nosquonda(m)ferulaemanu(m) subduximus; (lin. 16—25) fragmentum commentariolae originem habentis inde a Virgilii Aen. VI. 646: Obloquitur (id est) contraloquit(ur), etc.; mox agitur de septem varietatibus cordarum; des.: ut superius p(er)monstratu(m) septe(m) specier(um) siue etia(m) differentie musicg artis; (lin. 26-31) Nominum Musarum interpretationes: Melpomene medita- tione(m) faciens. Ea eni(m) que excogitando - quia p(ro)fecto ista debent subsequi uirtutu (m) germina. l v -27 v . m. Tullius cicero, cato maior seu de senectute [ed. P. Wuilleumier (1940), <128>-184]: M. Tullii Ciceronis Cato Maior vel de Senectute: O tite si quid ego, etc.; (27 v ) subscr.: Finit de Senectute, sequuntur sex lineae vacuae. Alia manus fere eiusdem temporis textum correxit et 5 r verbo latino eraso graece inscripsit; alia manus eiusdem temporis glossas et scholia margin, et interlin. addidit. Codicem contulit cum edit. Schreveliana (1661) D. Ruhnkenius, cf. P. Bondam in cod. hodie Leid. Periz. Q.. 97A, f. 12*.