VOSS.LAT.0.95. MATHEMATICA, ISIDORUS, FULGENTIUS Membr., saec. xi, 135x95, fbl. 18. i (1—2, addita) +2 iv (3—18). Inter folia hodie numer. 10 et 11, post folium hodie numer. 18, nonnulla folia desunt. Manus saec. xvn folia numer. 3-18 numeravit 1-16. Textus 110x75, lin. 30-31 (stilo lin.). Fortasse quattuor librarii scripserunt: primus 3 r -10 v , secundus ll r -13 v , tertius 14 r -16 v med., quartus 16 v med.-18 v . Scriptura quae dicitur notula. F. 1-2 manus cursiva saec. xvi/xvii conscripsit. Litterae init. et inscriptiones atramento ductae sunt. Tegumentum saec. xix (chart, inflexibile charta varii coloris praesertim rubri, tectum; tergum et anguli ex corio rubro); bina folia chart, praeligata et postligata, ex quibus alterum praeligatum et alterum postligatum tegumento adglutinata sunt; insuper unum folium chart, vetustius praeligatum. l r ~ v . Notae abbreviaturarum: Description e m.s. Diversas notas more maiorum certis locis aestimauim(us) affigendas (...) P(ro)P(ri)A. Hoe in idiomatis s(ive) proprijs locutionub(us) legis diuinae — P(ro). Hoe in dejinitionib(us). 2 r . Versus de ratione numerorum abaci: Ordine primo gero nomen iam possidet ygin — rota namq(ue) vocatur [ed. M. Chasles in: Catalogue des Manuscrits de la Bibl. de la Ville de Chartres (1840), 33 sq.; cf. Walther 1, 13441]. 2 V vacat. 3 r -4 r lin. 20. <isidorus hispalensis, etymologiae, excerpta: i. 21, 1-6, 8, 10, 12, 13, 15-17, 19, 22-26, 11; 22-26: de notis variis) [ed. W. Lindsay <1911)]: Queda(m) scripturaru(m) note, etc. Manus quae folia numeravit marg. sup. adscripsit: Libellus aveTctypacpoC, manus saec. xvi/xvii: De Notis Veterum, manus quae f. 1—2 conscripsit, praecedentia delevit et adnotavit: Isidorj fragm. e librjs Orig. <E. A.> Anspach, Las Etimologias en la tradition manuscrita medieval (1966), 204, num. 645. Sine ulla distinctione sequitur: 4 r lin. 20-4 v lin. 18. <fabius planciades fulgentius, mythologiae: i. 15: fabula de novem Musis)>: Apolloni viiii deputant musas — elegeris [ed. R. Helm (1898), 25.2-27.11]. 4 V lin. 19-6 r lin. 27. <her(i)mannus contractus, tractatus de abaco), inde a verbis Di [sic] simpli [sic] diuisione cu(m) differentia. Simplex diuisio d(icitu)r ubi un(us) diuisor e(st), usque ad finem [ed. P. Treutlein, Intorno ad alcuni scritti inediti relativi al calculo dell’abaco, traduzione dal tedesco del D r . Alfonso Sparagna (Bollett. di Bibliogr. e di Storia delle Scienze matemat. e fisiche 10, 1877), 644.21-647; cf. Gerberti opera mathematica, ed. N. Bubnov (1899), xciv; Thorndike-Kibre 1506]; reliqua 6 r pars vacat. 6v-10 v . <gerlandus, tractatus de abaco): Non nullis arbitrantibus multiplicandi,