Cato Maior, erklart von J. Sommerbrodt (1883), praef.; W. Gemoll, Zwei neue Handschriften zu Ciceros Cato Maior (Hennes 20, 1885), 331 sqq. [cod. V]; B. Dahl, Zur Handschriften kunde und Kritik des Ciceronischen Cato Maior, I: Codices Leidenses (1885), 6; P. Schwencke, des Hadoards Cicero-excerpte (Philologus, Suppl. Bd. 5, 1886), 551; Cato Maior, erklart von J. Sommerbrodt (1888), praef.; S. G. de Vries, de Ciceronis Cato Maior codice Ashburnhamen- si mine Parisino (1889), 8 sq.; C. Hofstede de Groot, Zur Handschriftenkunde des Cato Maior (Hennes 25, 1890), 293 sqq.; Cato Maior, ree. C. Simbeck (1912), 6 sq.; A. Barriera, L’ ‘Alter codex vetus Danielis’ del Cato Maior (Athenaeum 8, 1920), 175; G. S. Vogel, The Major Manuscripts of Cicero’s De Senectute (Diss. Chicago 1939), passim [cod. V]; P. Wuilleumier, Cicéron Caton 1’Ancien (1940), 103, 107 sqq.; <127> [cod. V]; N. Terzaghi, La traditione indiretta del Cato Maior (Accad. Naz. del Lincei. Bollett. del Comitato per la preparaz. della Ediz. Naz. dei Class. Greci e Latini. N. S. Fase. 7, 1959), 5 sqq. [cod. V]; ed.2 P. Wuilleumier (1969), 60 sqq. [cod. V]. 28 r -30 r lin. 11. <aur. augustinus, de civitate dei>, excerpta: (28 r ) ex ix. 4: Duae sunt sententiae phylosophoru(m) - mente sententiam [ed. B. Dombart-A. Kalb (CC 47, 1955), 251.1-253.67]; (29 v lin. 15) ex iv. 26: Int(er) romanoru(m) uirtutes — sanus abscessit [ed. laud. 120.12—26]. Apographum f. 28—30 a P. Bondam factum, hodie est cod. Leid. Periz. Q,. 59, f. 92—93, cf. [K. A. de Meyïer], Codices Perizoniani (1946), 94. Post unam lineam vacuam: 30 r lin. 13-31 r lin. 8. <censorinus, de die natali liber), excerptum ex cap. 13: Pythagoras p(ro)didit hunc totu(m) mundu(m) - sit diapason symphonia [ed. Fr. Hultsch (1867), 22. 22-24. 4]. 31 r lin. 8—11. scholium: Camelus qui hebraice gamal dicitur, curuus est dorso. unde (et) nom(en) accepit. KAMTP enim uerbo greco curuu(m) significat. Unde uirgilius: Et camiris hyrte sub comib(us) aures [Georg. 3, 55]. 31 r lin. 12-34L grammaticus incertus Christianus de supinis verbis incipit: Supinoru(m) non parua nob(is) animadu(er)sio instat - legere legendo in ipsa manere. Ut legendo uirgiliu(m) didici ilium; laudantur Diomedes, Priscianus. Inter 32 v et 33 r quaedam desunt: 32 v desinit in verbis adiungunt(ur) (et) discernunt g(e)n(e)ra. ut /«[..., 33 r incipit inde a verbis ...]di sermonis dominici gratia uenio. 34 v vacat. 35 r -65 r lin. 11. marius plotius sacerdos, de metris libellus (ed. H. Keil (Gramm. Lat. 6, 1874), 496-546]: Marii Plotii Sacerdotis de metris. Marius Plotius Sacerdos co(m)posui Romae docens de metris: Cum de institutisartisgrammatici, etc.; graeca litteris graecis maioribus corrupte expressa sunt. Apographum f. 35-65 ab J. Cuiacio factum hodie est cod. Leid. Seal. 37, f. 6-21 T , cf. [P. C. Molhuysen], Codices Scaligerani (1910), 10; E. Hulshoff Pol, Franciscus Nansius und seine Handschriften (Litterae textuales. A series on manuscripts and their texts. Ed. by J. P. Gumbert and M. J. M. de Haan, vol. 4, 1976), 100, num. [58]. 65 r lin. 12-66 v . Excerpta ex variis auctoribus de voce herodios: (lin. 12) euche- rius, <instructionum lib. n>: Herodios — putatur [Eucherii opera omnia, ed. C. Wotke (csel 31, 1894), 157.13]; (lin. 17) isrooRUS hispal., <etymol. xn. 7,