herb. 16 interponuntur (14 v lin. 21-15 r lin. 2): Hoc utebatur imp(er)ator augustus, stomachi dolorem - dat sanitatem [cf. ed. laud. 220.5-13, in qua textus multo brevius est]; in herb. 93 cura 15 in fine 36 v cum titulo curae 16 legitur, 37 r primum praebet iterum curam 15, deinde 16, etc.; in herb. 124 exstat titulus curae 1, deinde sequitur cura 2 tantum; in herb. 127 titulus curae 1 tantum exstat. Hie illic in parte a priore librario conscripta legitur inter nomina synonima nomen herbae teutonicum (quod in edit, non legitur), semper ab eo ipso scriptum, e.g. (7 V lin. 29) herb. 1: wegeric', (9 V lin. 17) herb. 3. uarna, (ll r lin. 11) herb. 5: natirwrz, etc. 50 r —53 v . <(SEXTUS PLACITUS PAPYRIENSIS, LIBER MEDICINAE, CXCOrptR/ . I. I - 3, 11, 13-17, 19; II. 1, 5, 9, 10, 12-15; m.1, 2, 5, 6, 9, 11-13, 15-17; iv.1, 3-6, 11, 12, 14, 17, 18; v.1-10, 12, 13, 15, 26, 27; vi.1-4: vn.1-10, 12-14; xi.1-5, 13, 14: (50 r lin. 5) Cervus. De cervo ad om(ne)s homines. Cornu ceruinu(m) habet uim, etc. [ed. laud. 235 sqq.; textus pertinet ad classem a in edit.]; inter v.1 et 2 interpolata sunt (52 r lin. 13-19) verba: Ad stirpes corpori adherentes. Stercus caprinu(m) ex uino consparsum inpositu(m)q(ue) - ut possis conprehensum exhimere. 53v_54r. Duae curae: (53 v lin. 33) Nomen herbe mente. Est suaui odore. nascitur in ortis. uirtutis habet - ea nicihil [sic, lege: mihi] prestes quejidus a te posco [P. Diepgen, Zur Tradition des Pseudoapuleius (Janus 29, 1925), 69—70 (ex cod. F Vindob. lat. 187); omittuntur in cod. Voss. 69. 8-10, 17-23], et (54 r lin. 22) Nom(en) herbe. Ad sanguinem restringendu(m). Herba(m) crispa(m) collige (et) i(n) manu(m) tua(m) teneto - statim restinget(ur) : figurae herbarum desunt spatiis in textu relictis. Variae manus in marginibus apparent: lemmata et alia nomina adscripsit manus quae II V conscripsit; numeros et lemmata litt. capit. senpta manus, quae indicem in fronte codicis confecit; 3 V , 50 v , 51 r , 52 r , 52 v , 53,53 ,54 manus saec. xv indices curarum quae in textu leguntur. Librarius secundus hie illic textum correxit et ea, quae alter librarius omiserat, marginibus adscripsit. 54 v . Adnotationes et praecepta varia partim erasa, senpta variis mambus posterioribus, praesertim manu quae I r ~ v conscripsit, quae eadem fortasse litteris capit. adnotavit: Liber antiqus de simplici meditina. prov. : Germania. poss.: l r in marg. sup.: 159. - is. vossius (Catal. Colom. num. 136; CMA 2, 2461.136). - ger. vossius (Catal. Vossii num. 136). - bibl. leid. (scidula num. 136; catal. an. 1716, p. 380, num. 40: Anonymi Christiani opus de herbis, etc.).