56 vb . Duo excerpta ex isidori hispal. (etymologiis : xvi.16, 6 et xiv.3, 2-4>. <E. A.> Anspach, Las Etimologias en la tradition manuscrita medieval (1966), 203, num. 644. prov. : Gallia. poss.: 18 r marg. inf. manus saec. xiv addidit insigne gentilicium atramento delineatum et nomen Lagarde Andre (?). - melch. thevenot (l* r : Ex Biblioth. Melchis. Thevenot et LXX. (folium in angulo mutilum est); Mourlot, Thévenot 124). - is. vossius (Catal. Colom. num. 126; CMA 2, 2651.126). - ger. vossius (Catal. Vossii num. 126). - bibl. leid. (scidula num. 126; catal. an. 1716, p. 381, num. 49: Am. Augustini Episcopi encheridion ad Laurentium, etc.).

VOSS. LAT.Q.50 - RES MEMORABILES, ODORICUS DE PORDENONE, HISTORICA, LANDULFUS SAGAX, EUTROPIUS, etc. Membr., saec. xiv, 253 X 182, fol. 115. Hodie codex compositus est hoc modo: 8iv (i_64)+{l fol.+i+(i-l)+i+(i-l} {65+66/70+67+68/69 + 71 folio 70 adsutum}+5 iv (72-lll)+n (112-115); pars posterior inde a f. 88 nonnullis foliis male ligatis turbata et deperditis foliis vitiata est: fasc. f. 88-95 complec- tentis duo bifolia interiora, scil. f. 90/93 et 91/92, inverso ordine ligata sunt (legi debent hoc ordine: 91, 90, 93, 92); fasc. f. 104—111 complectentis bifolium intimum deperditum est, cuius in loco hodie perperam bifolium hodie numer. 107/108 exstat, quod re vera bifolium intimum fasciculi sequentis hodie n (f. 112-115) est, olim vero iv, cuius bifolium tertium deperditum est. Manus saec. xvi/xvii folia in angulis dextris super, numeris 64-183 numeravit, de perditis foliis numeri 133, 178-181 desunt; manus saec. xv folia, quae Landulfi Sagacis et Pauli diaconi historiam romanam continent, numeravit 1-13 (f. 94-106), 22-23 (107-108), 16-20 (109-113); numeri 14-15 et 21 hodie desunt deperditis foliis; altera manus saec. xv perturbationem foliorum post f. 89 adnotavit testibus adnotationibus marginalibus f. 89 v -91 v . Fasciculi verba reclamatoria quae dicuntur, exhibent a librario ipso in medio marg. inf. scripta. Textus 190/195 X 130, lin. 48 (atramento lin.). Littera textualis italiana. Initia singulorum librorum litteris minoribus (interdum maioribus, in primis inde a f. 94, super fundum aureum depictis) more italico variis coloribus (rubro, caeruleo, viridi, aureo) depictis et frondibus ornatis, quae partim super margines paginae excurrunt, distinguuntur; ut et singulorum capitum litteris parvis rubris et caeruleis alternis depictis lineis violaceis et rubris adiectis; in textu signa paragraphorum rubra et caerulea pleraque alterna. Inscriptiones rubrae.