dictum (est) quasi parti capium, etc.; (80 v lin. 2) de coniunctione: Coniunctio dicta (est), q(uo)d coniungat eloquutiones, etc.; (81 r lin. 39) de prepositione: Prepositio dicta e(st) eo q(uo)dp(re)ponitur, etc.; (82 v lin. 19) de interiectione: Interiectio e(st) dicta q(uo)d aliispartib(us) - interiectio autem confusa e(st) sono.Jinit. Deinde pauca addita sunt de ordine partium orationis: Terrentius de ordine partium orationis in contextu latinitatis ait ita in cohtextu historic - omnes partes orationis examinabit. Hie illic goldastus marginibus adnotationes adscripsit. P. Bondam, Variarum Lectionum 11. 2 (1759), 239; partem de adverbio edidit Fr. Linde- mannus, Ineditorum grammaticorum Latinorum vol. 1 (1832); Gramm. Lat. 1, ed. H. Keil (1857), xix sq.; Virgilii Maronis grammatici Opera, ed. J. Huemer (1886), x; cf. 67-76 (app. crit.); F. Bölte, die Quellen des Charisius I. 15 und 17 (Jahrb. f. class. Philol. 137, 1888), 430, adn. 77-78; Th. Stangl, Virgiliana (1891), 28; dementis Ars grammatica, ed. J. Tolkiehn (Philologus, Suppl. Bd. 20. 3, 1928), xv; B. Löfstedt, Der Hibernolateinische Grammatiker Malsachanus (Acta Univ. Upsaliensis ... 1965), 22; 167. 83 r lin. 1-15. <Synodi Nicaeensis decretum de numerorum figuris, i.e. regula formatarum quae dicitur); Nicena Sinodus hunc ordinem inter ep(iscop)os in faciendis epistolis conseruandum esse instituit: Vaticus [sic; lege: Atticus] ep(iscopu)s (...) manu subscripsi. Graeca elementa litter arum numeros - greca elementa significant. AMHJV. (super quod verbum) I.XL. VIII.L id est nonaginta nouem [ed. K. Zeumer, Formulae Merowingici et Karolini Aevi (MGH Legum Sect. 5, 1886), 409 (collectio Sangallensis: num. 23; ed. Cl. Fabricius, Die Litterae Formatae im Friihmittelalter (Archiv. f. Urkundenforschung9,1926), <39>-40; Lambert, num. 628 (non laudat cod. Voss.).] Edidit L. Müller, Versus Scoti cuiusdam de alphabeto (Rhein. Mus. 20, 1865), 363 sq. ex hoc cod. et ex cod. Voss. Lat. F. 12 S. Sequitur alphabetum graecum cum numeris romanis et nominibus; ad dex- tram altera manus saec. x addidit versus: Sup(er)bie c(on)de(m)natio: Vertice sublato tendebat ad aetera culmen, etc. (14 vss.), ad quos goldastus marg. ad- notavit: in v. MS. Othomaro tribuit. 83 v vacat. 84 r —111 v . PRISCIANUS, PARTITIONES DUODECIM VERSUUM AENEIDOS PRINCIPALIUM : Incipiunt libelli duodecim Prisciani Grammatici de duodecim versibus Virgilii ad pueros (quae inscriptio videtur esse scripta loco vetustioris fere omnino abrasae): Arma uiru(m)q(ue) (...). Versus genere uniformis, etc. [ed. H. Keil (Gramm. Lat. 3, 1860), 459-515: cod. S]; (11 l v ) subscr.: Explicuit scribi quantum potui ac renovari. Hie illic librarius ipse notas tironianas marginibus adscripsit; aliae manus textum correxerunt et scholia marginibus 85 r -86 r adscripserunt. G. Funaioli, Scolii Filargiriani (Rhein. Mus. N. F. 70, 1915), 71 adn. 5; M. Glück, Priscians Partitiones und ihre Stellung in der spatantiken Schule (1967), 65; 70, adn. 7; 83, adn. 1, 3; 86; 87; [223], adn. 1; C. Jeudy, La Tradition manuscrite des Partitiones de Priscien et la version longue du commentaire de Rémi d’Auxerre (Rev. d’Hist. des Textes 1, 1971), 125 adn. 3.