Tegumentum ut in cod.Q.2; unum folium chart, praeligatum tegumento adglutinatum, et duo folia postligata, ex quibus alterum tegumento adglutina- tum est.

I 1-6. Saec. x, 240 X 160. m (1-6), re vera (iv—2) inter folia hodie numerata 3 et 4 bifolio deperdito. Textus 180/190 X 105/110, lin. 30-31 (stilo lin.). Minuscula Carolina. Litterae init. singularum partium desunt spatiis relictis; litteram primae partis manus multo posterior ut videtur atramento addidit. l r -3 v . <sibyllae tiburtinae vaticinium) : (l r ) Incipit p( re)fatio in libro Sibille: Sibille generalit(er) om(ne)s femine dicunt(ur) prophetantes - scripta c(on)tinent(ur). Explicit [ed. E. Sackur, Sibyllinische Texte und Forschungen (1898, = ed. 2 , 1963), 177]; (lin. 10) <interpretatio somnii): ellibris rebil tipicnl [sic]: (F)uit igitur hgc sibilla Priamidis regisfilia - in domo d(omi)ni in hier(usa)l(e)m [ed. laud. 177-186.11], cetera desunt deperditis foliis. Cf. K. Strecker, Zu den Karolingischen Rhythmen (N. Archiv 34, 1909), 602 sq.; Stegmüller, RB 124; 4100. 4 r -6 r lin. 17. <(Ps.-Athanasius, homilia de CRUGE beryti) ; initium deest; textus incipit inde a verbis: terrg elem (en)ta s(unt) mutata.(et) ilico signa renouantur antiqua, etc. [cf. PG 28, 811 sqq.; E. von Dobschiitz, Christusbilder (Texte u. Unters. z. Gesch. d. alt.-christl. Literatur. N.F. Bd. 3. Heft 3/4, 1899), 280* sqq.]. 6 r Iin.l7-6 V . <Ps.-abgari epistula): Incipit tractat(us) ex libro Siroru(m) translat (us) in latinu(m) a domno Smira archiatrali, de quoda(m) linteo divinit(us) transformato, qui in hac solle(m)pnitate optime congruit: (Rye demp tor ig(itur) (et) saluator, etc.; abrumpitur in verbis: In p(re)cipuis u(er)o, cetera desunt [ed. E. von Dobschiitz, op. laud. 131**-134**; 56; cf. K. Strecker, op. laud. 604sq.; BHL 4213]. F. 5 V marg. inf. manus saec. xiscripsit: Officiu(m) inhonores(an)c(t)i saluatoris in die n(ata)l(i) s(an)c(t)i theodori m(a)r(tyri). A’. In excelso throno — CP. Mirabantur om(ne)s de his, cum paucis neumis; 4 r marg. dext. adnotatio a melgh. goldasto scripta; l r (marg. sup.) manus saec. xvi adnotavit: hie erat quaternio habeas hebraica. prov. : incerta. poss. : melchior goldastus (qui certe possidebat partes ex monasterio Sangal- lensi, fortasse codicem ut hodie est). - <bibl. bremensis) (Nonnen, Entwurf, etc., 27: De Sibyllis dissertatio etSolini pars). -<Christina sueciae regina). - is.