am (os) III. m(ense)s III. dies III. Hie p(re)cepit ut duo pr(es)b(iter)i (et) 111 diac(oni) e(pisco)p(u)m in om(n)i loco n(on) desererent - Simmachus (...). hie constituit ut in om(n)i die dominico uel in nataliciis s(an)c(t)oru(m) gl(ori)a in excelsis d(e)o caneret(ur). hie ordinavit ep(iscop)os CXVII. pr(es)b(iteros) XC. diac(onos) VI [cf. Libri Pontificalis partem priorem, ed. Th. Mommsen (MGH Gest. Pontif. Roman. 1, 1898), 32-125, vel 239-258 (Epitomae)]. 2 r (saec. x, prius vacuum relictum) <symboli nicaeno-gonstantinopolitani pars ultima), graece litteris carolinis transcripta, inde a verbis ek ton uranon. kae sarcotenta, usque ad finem (lin. 13); tres priores lineae neumis instructae sunt. Sequitur (lin. 14-17) (hymnus) graecus litt. carolinis transcriptus: agios agios agios kyrrios sabahoth — tukos mueleysonymas [textus graecus in: ’ExxX7]en.acrTi.xoi; Oapo? 38 (1939), 167*, quam edit, non vidi, cf. H. Follieri, Initia hymnorum ecclesiae graecae 1 (Studi e Testi 211, 1960), 26]. 2 V -8 V . CAELIUS FIRMIANUS SYMPHOSIUS, AENIGMATA [ed. R. Th. Ohl (DisS. Philadelphia 1928); ed. Fr. Glorie, Variae collectiones aenigmatum mero- vingicae aetatis (CC 133A, 1968), <621>-721; cf. 613 (cod. V 2 )]; (2 V marg. sup.): incipiunt enigmata Symphosii; (lin. l)prologus: Haec quoq(ue) symphosius de carmine lusit inepto, etc.; (lin. 19) Grafium. De summo planus, etc.; omittuntur aenigmata 51; 77; 81.3-82.2; 12 ante 11, 79 ante 78, 61 post 100 legitur; inter 96 et 97 exstat <Ps.-symphosii aenigma 4> [ed. laud. 723]. L. Müller, Zu Symphosius (Jahrb. f. Philol. 93, 1866), 266 sqq. [cod. Q_]; Poetae Lat. Min., ed. Aem. Baehrens 4 (1882), 26; Anthol. Lat., ed. A. Riese (1894), 286 [cod. d]; Symphosius, ed. R. Th. Ohl (Diss. Philadelphia 1928), 29; J. D. A. Ogilvy, Books known to the English 597-1066 (Mediaeval Acad, of America. Public. 76, 1967), 247; Chauncey E. Finch, Codex Vat. Barb. Lat. 721 as a source for the riddles of Symphosius (Transact, and Proc. of the Amer. Philol. Assoc. 98, 1967), 176. 8 V -25 V . aldhelmus, aenigmata [ed. R. Ehwald (MGH Auct. Ant. 15, 1919), 97-149; ed. Fr. Glorie, Collectiones aenigmatum merovingicae aetatis (CC 133, 1968), <367>-370, <377>-539]: (8 V lin. 19-20) Incip(iu)nt capituli de enigmatibus aldhelmi; (9 r -10 r ) index: I. de terra - C. de creatura\ (10 v -ll r lin. 11) praefatio: Incip(iu)nt enigmata aldhelmi: Arbiter, a(et)hero - dignare nefandas [ed. laud. 97-99]; (ll r lin. 12) I. Altrix cunctorum, etc. Omittuntur aenigmata 22.4; 46.5; 93.7; 38.6 post 39.1 legitur (f. 15 r ); in 100 ordo versuum est: 1-43, 61-67, 44-60, 68-83; (25 v lin. 15) subscr.: Expliciunt enigmata finit finit', librarius ipse addidit (lin. 16-19) versus modo orationis solutae scriptos: Aurea dum exili chr(ist)o fila uirgo acu dedicata manui pallida tor quit aereo Turn ego calamo crinigeril pingo paginas lacrimasl Paup(er) poeta nescit antra musarum [ed. R. Ehwald 149, ex cod. Paris. B. N. ms. lat. 8440 (saec. x)]. Marginibus titulos adscripserunt manus antiquae, inde ab aenigm. 20 (12 v ) p. daniel, qui paucas adnotationes addidit. In spatio 10 r relicto librarius addidit versus: JVimphae aelfinni eadem (et) muse\ Oreades duun. aelfinni, etc. [ed. L. Bethmann in ephem. infra laud.; ed. A. H.