xiv

tot de historie aan de bibliotheek (inv.nr. 127). Daarna stelde zij talrijke foto’s en voor werpen uit haar bezit ter beschikking van de Huizinga-tentoonstelling in het Academisch Historisch Museum (december 1991-januari 1992) en schonk deze vervolgens eveneens aan de Universiteitbibliotheek (inv.nr. 135). Tijdens het samenstellen van de inventaris bleken ook enkele complete manuscripten in de bibliotheek aanwezig te zijn die ontbraken in de beknopte inventaris van 1972. Zij waren aangetroffen onder de papieren van wijlen mevrouw dr. E. Hulshoff Pol, in leven medewerkster van de Leidse Universiteitsbibliotheek. Deze manuscripten zijn opgeno men onder de inv.nrs. 128 tot en met 132. Door mevrouw Hulshoff Pol waren ook enke le documenten betreffende het gedenkboek van de Groningse universiteit (1914) uit het Huizinga-archief geücht die enige tijd afzonderlijk zijn bewaard (olim BPL 3107). Deze stukken zijn in de beschrijving van het archief opgenomen onder het desbetreffende nr. 531(10-11): Nummering Sinds het begin van de jaren tachtig is het Huizinga-archief door verschillende onder zoekers gebruikt voor hun studie van leven en werk van Huizinga. De verwijzingen naar de bestaande indeling is daardoor zo courant geworden, dat deze in de nieuwe inventa ris is gehandhaafd. Waar er aanleiding was om binnen een nummer een nadere onder verdeling te malcp.n, is deze gemaakt met behulp van romeinse cijfers. De rangorde van de romeinse cijfers geeft de ouderdom van het manuscript aan. Het vroegste manuscript heeft dus telkens I, het latere manuscript n, het nog latere m etc. Bijvoorbeeld: in inv.nr. 1 is een onderverdeling per onderwerp aangebracht, waarbij het eerste door Huizinga behandelde onderwerp, Zeeland in 1304 (1907/1908), een I heeft gekregen, het daarna behandelde onderwerp, Groningen en Ommelanden (1911/1912) een II etc. De bestaande indeling is dus niet gewijzigd, maar verfijnd. Wanneer in de literatuur van voor 1998 dus wordt verwezen naar een inventarisnummer in arabische cijfers, dan is het ook onder dat nummer terug te vinden, waarbij de mogelijkheid bestaat dat er van een onderverdeling sprake is in romeinse cijfers. Een enkele maal is een ver dwaald stuk toegevoegd aan het dossier waarvan het oorspronkelijk deel uitmaakte of waarmee het een geheel vormde. In dat geval zijn kruisverwijzingen aangebracht. Opschriften van dozen en enveloppen Elk inventarisnummer begint met een beknopte omschrijving van het dossier, dikwijls ontleend aan het opschrift waarvan het door Huizinga was voorzien. De opschriften en titels door Huizinga gegeven zijn in de inventaris in klein kapitaal gedrukt om een zo groot mogelijke herkenbaarheid te realiseren van Huizinga’s eigen woordkeuze. De titels van de inventarisnummers zijn hieraan zo veel mogeüjk ontleend, maar wel in moderne spelling geschreven. Huizinga schreef zijn aantekeningen in korte regels onder elkaar. Daarna knipte hij deze los, legde de losse papierstrookjes in de volgorde van zijn voorgenomen betoog, en schreef vervolgens zijn doorlopende tekst Had hij de notitie op het losse strookje