p(ri)mus d(omi)ni (nost)ri ih(es)u chr(ist)i m(arty)r apud alexandriam (...)• Am (en). Explic(it) passio s(ancti) marei euang(e) liste [ed. B. Mombritius, Sanctuarium 2 (1910), 173—175; cf. BHL 5276; textus non convenit semper verbatim cum. edit. laud.]. 2 ra —5 V . passio saturnini TOLOSANi : Passio S. Saturnini Tolosani: Incipit passio s(an)c(t)i Saturnini ep(iscop)i, que (est) III 0 k(a)l.decembris; (lin. 13) prologus: Si eorum beatissimas passiones debita admiratione ueneram(ur) - etiam passio con- secraret; (lin. 38) II. Anno quinto decimo imp(er)ii tyberii Claris, p(ro)curante poncio pilato iudeam (...); (4 ra med.) V. Tempore (i)g(itur) illo quo post corporeu (m) saluatoris aduentu(m) — n(on) ta(m) sepelire, quam abscond(er)e uid(er)ent(ur). D(omi)n(u)s aut(em) suscep(it) martyre(m) suu(m) in pace (...). am(en). Explic(it) passio s(an)c(t)i Saturnini ep(iscop)i [BHL 7497]. 6 r —8 rb . vita eparchii engolismensis : Vita S. Eparchu Engolismensis: Incipit p(ro)logus in vita s(an)c(t)i eparchii abbatis, que (est) k(a)l. iulii: Potissimum aut (em) (est) Mas enarrare uirtutes - gestu (m) sit refer a (m). Explic (it) p(ro)log(us) [cf. Passiones vitaque Sanctorum aevi Merovingici... 1, ed. B. Krusch (MGH Script, rer. Merov. 3,1896), 553.1-11]; (lin. 14) Incipit vita: Eparchius (i)g(itur) beatissimus apud petragoricum pagum presentis uite su(m)psit exordium — egritudo dimimit [ed. B. Gononus, Vitae et sententiae patrum Occident. (Lugd. 1625), 428-430 col. 2 § 2, quam edit, non vidi]; (7 vb lin. 27-35) Postremo humilitate (m) illi(us) in suscipiendis fr(atr)ibfus), seueritate(m) in corripiendis, alacritate(m) in exortandis, nec ipse fateor posse describ(er)e, si adesset poeta uirgilius, aut decus romane eloquentie tullius. Quia (er)g(o) uires no(str)$ descriptionis exup(er)ant innumere uirtutes gl(ori)osi uiri, his ad p(re) sens omissis, ad enarrandu(m) uene- randu(m) illi (us) transitu (m) humillim(us) n(oste)r deflected (ur) stilus [quae verba inedita esse videntur]; (lin. 36) Incip(it) q(ua)litfer) uir beatus ad chr (istu) m mig (ra) uerit: Ducenti beato patro (manus posterior addidit no) n(ost) ro domno eparchio uita(m) ang(e)lica(m) - Certam(en) eni(m) bonu(m) certasti, cursu(m) consu(m)masti (...) amen [ed. in: Catal. Codd. Hagiogr. Lat... in Bibl. Nat. Parisiensi 2 (1890), 227.22-228; cf. BHL 2560]. 8 rb —8 va . GREGORIUS TURONENSIS, <HISTORIA FRANCORUM: lib. VI, Cap. 8>: Obiit eparchius reclusus engolismensis — redemit deuotor(um) [ed. B. Krusch-W. Levison (MGH Script, rer. Merov. 1, pars 1, ed. 2 1951), 277.7-278.3; cf. BHL 2557; textus non convenit semper verbatim cum edit. laud.]. 8 va . adnotatio de eparghio: K(a)l. Julij Engolisme ciuitate aquitaniq natal (is) s(an)c(t)i eparchii antistitis (et) c(on)fessoris egregii, q(u)i dignitate sacerdotali conspicuus, diutumo te(m)pore in artissimo specu locatus, came(m) sua(m) p(er) XL ta . IIII m annos macerans, uix ullus hominu(m) ei(us) eduliu(m) uid(er)e potuit. Q,(u)i post multor(um) monachor(um) pat(er) extitit d(e)o inibi degentium, adim- plens engolism(en)siu(m) p(o)p(u)lo ep(iscop)atus officium. In dieb(us) u(er)o suis, id (est) te(m)poribfus) theodosii iunioris, marciani (et) leonis atq(ue) zenonis