poss.: <Monasterium s. benedicti floriagense ? (A)>. - p. daniel (3 v inter columnas: daniet). — p. petavius (l r in angulo sup. dext.: P. 47). — alex. petavius (num. 531, cf. Catal. Petav. 78 r , 63 r , 62 T , 15*, l v , 66 v ; de Meyïer, Petau 20; 122 (adn. 330); 126). - <christina sueciae regina). - is. vossius (Catal. Colom. num. 91; CMA 2, 2416.91). - ger. vossius (Catal. Vossü num. 91). - bibl. leid. (scidula num. 91; catal. an. 1716, p. 373, num. 70: M. Tullii Ciceronis Topica, etc.). litt.: Sandford, Libri Manuales 213, num. 91. - Aristoteles Latinus. Codices. Supplementa altera, ed. L. Minio-Paluello (1961), 62-63 (num. 148).

II GLOSSAE, THEOLOGICA, CATALOGI CODICUM 74-83. Membr., saec. xi, c. 290x225. iv (74-81)+2 folia (82-83: addita). Textus 235x160, lin. 42 (stilo lin.). Minuscula Carolina. Tegumentum saec. xrx (chart, inflexibile membran. tectum); quaterna folia chart, praeligata et postligata, ex quibus primum praeligatum et ultimum postligatum tegumento adglutinata sunt. 74 1 —78 v . GLOSSAE <ad Boethii librum de institutione anthmeticae) (teste R. Klibansky); initium deest; textus incipit hodie inde a verbis: affert(ur). Continuo unita (et) pacta. Concilia(m). conuentu(m). Adquiescunt. requiescunt, etc., (76 v lin. 11) finit de libro I. Incip(it) de II. Elementa dicta quasi eleuam(en)ta u(e)l elimenta a uerbo elimo, etc.; desinit (78 v ): et ubi viiii em partes finierint, pone arculu(m) tange. F.77 r exhibet adnotationem marg. manu is. yossn scriptam. 79 r —80 v . Incipiunt queda (m) excerpta utiliu (m) uerboru (m): Aurio diuersos sensus habet. aurio (est) uideo. sicut uirgilius: auriat hunc igne(m) crudelis ab alto dardanus [Aen. 4, 661-662], etc.; (lin. 4-9) adnotatio de barbarorum irruptionibus.in Galliam: hunique ex nephario - regionu(m) adhibuer(unt) [ed. L. Müller, Sammel- surien (Jahrb. f. Philol. 93, 1866), 389; J. F. Kenney, The Sources for the early history of Ireland 1 (1929), 142, qui adnotationem anglice edidit; J. W. Thompson, The Medieval Library (1939), 102; J. W. Smit, Studies on the language and style of Columba the Younger (Columbanus) (Diss. Nijmegen 1971), 26]; des. (80 v ): unde ap(osto)l(u)s: foetus su(m) peripsema usq(ue) adhuc [I Cor. 4, 13] (id est) uilis (et) p(ro) nichilo ductus. 81 r vacat. _ 81 v (saec. ix; duae manus). formulae duae: Su(m)mus (et) inejfabil(is) pat(er) etc., et <Dyiuina Jretus auctoritate, etc. [ed. K. Zeumer, Formulae Merowingici et Karolini aevi (MGH Legum sectio 5. Formulae, 1886), 541-2: formulae extravagantes quae dicuntur, 1 capp. 13—14].