Senecae de providentia, ree. B. A. Nauta (Diss. inaug. Lugd. Bat. 1825), 26 sqq. [= ed. B. A. Nauta (1828), 26 sqq.]; Seneca, ed. C. R. Fickert 3 (1845), vi; xii [cod. v]; B. L. Hymans, B. L. f. et M. P. Forder, De xxxii codicibus recentioribus L. A. Senecae libellum de provi dentia continentibus (Mnemosyne, Ser. 4, vol. 13, 1960), 39-62 [cod. k], 3* lin. 6 — 4 V vacant. 5 r -134 v . epistulae morales 1-124 ad lucilium [ed. L. D. Reynolds 1-2 (1965)]: Annei Senece ep(isto)lar(um) moraliu(m) ad lucillu(m) libri XXII (...): Itafac, mi lucili, etc. Omittuntur: (63 r ) ep. 74, (66*) 77-81, (79 r med.) 88,20 quemadmodum prima - 89,21 in aliquem [ed. laud. 317.16-330.20] (in marg.’is. vossius, ut opinor, adnotavit: desunt multa); post 114,25 n(on) cu(m) om(n)i [ed. laud. 487.5] (120* fin.) sequuntur (121 r lin. 1—12) iterum (prius leguntur H9 r ün- 1-19) 113,30 imperare sibi - 114,1 cantici ducta [ed. laud. 479.21- 480.11] errore librarii, qui errorem animadvertens in initio margini adscripsit va et in fine cat; post unam lineam vacuam sequuntur 114,25 exoletorum, etc. [ed. laud. 487.5 etc.]. Post finem ep. 13 leguntur: Quid t(ibi) inq(ui)s cu(m) alieno ? Quod uerumfj e(st) mecu(m) e(st) [ex. ep. 12,11], post finem ep. 41: Qui habet maiore (m) pecunia (m) h(abe) t et molestia (m) ; post 97,3 excedit librarius addidit Vale, deinde spatium reliquit, tune pergit verbis <A}ccersiuit adse, etc., rubricator vero vocem Vale delevit, utramque partem linea rubra coniunxit. Prius librarius textum scripsit, deinde rubricator titulos et litt. init. addidit, ut et epistulas numeris per ordinem instruxit, non semper accurate, omisit enim numeros 1-2, 12-15, 22, 36-37, 51-52, 69, 76, 86, 98, 105, 111, 119, scripsit bis 11, 33, 68; 89 anteposuit 87—88; postea librarius seriem numerorum correxit. F. 134 v subscr.: Expliciu(n)t libri Annei Senece moraliu(m) ep(isto)- laru(m) A. C. xxii. 135 r -143 v . DE CLEMENTIA [ed. C. Hosius (1914), <210>-251]: Lucij annei senece de cleme(n)tia lib(er) p(ri)m(us) (in marg. manu rubricatoris): Scrib(er)e de clem(en)cia, etc.; (142 r ) lib. n. Librarius ipse, ut videtur, textum correxit, margin, adnotationes adscripsit. Post unam lineam vacuam: 143 v —145 v . Ps.—senega, de remediis fortuitorum : Incipit liber Senece de casib (us) fortuitis: Licet poetaru(m) cu(n)ctoru(m) carmi(n)a, etc. [ed. F. Haase supra laud. 44-55, sine ‘additionibus’]; (145*) subscr.: Explicit Seneca ad Gallionem. de Casibus fortuitis. M. Bonnet, Sénèque, de remediis fortuitorum (Rev. Philol. 13, 1889), 26. 146 r -148 r . Ps.—SENECA, DE QUATTUOR VIRTUTIBUS CARDINALIBUS, immo <MAR- TINUS bracarensis, formula vitae honestae, sine praefatione ad Mironem) (cod.: Seneca de IIII n uirtutib(us) Card(inalibus), in marg. manu rubricatoris): Quatuor virtutu(m) sp(eci)es, etc. [Martini Episcopi Bracarensis opera omnia’ ed. Cl. W. Barrow (Papers and Monographs of the Amer. Acad, in Rome 12 1950), 231.23-250].