102 v , et idem, ut videtur, scripsit 117 r -124 v , quae folia deinde cum parte priore (scil. f. 1—116) coniuncta sunt. Minuscula Carolina. Litterae init. fuscae omatae colore rubro, qui hodie argenteo similis est; inscriptiones atramanto scriptae et colore rubro ornatae, 117 r inscriptio rubra. Tegumentum saec. xvn (chart, inflexibile corio nigro tectum, duabus lineolis rectis aureis impressis ornatum; resectio foliorum colore rubro colorata), confectum Holmiae inter an. 1649-54 ab iacobo morel Parisiensi, inde ab anno 1649 compactore Christinae Reginae, teste Chr. Callmer in epist. ad v.c. P. F. J. Obbema 23.2.1966 data (tegumenta similia exhibent codd. Voss. Lat. F. 88 et Q_. 62); bina folia chart, praeligata et postligata, ex quibus primum praeligatum et ultimum postligatum tegumento adglutinata sunt. Inscriptio et duo priores lineae l r heliographice depictae sunt ap. Pitra, ed. infra laud. 4, tab. (num. v); 117 r lucis ope ap. Wilmart, op. infra laud., tab. 1; 117 r -124 v ap. Durengues, ed. infra laud., tab. 1-16. l r -116 r . VERECUNDUS JUNCENSIS, COMMENTARTUS IN CANTICA ECCLESIASTICA veteris testamenti [edidit primus J. B. Pitra in: Spicilegium Solesmense 4 (1858), 1-131 ex hoc. cod.; legitur iterum in: PL Supplementum 4* (1967), 45-233]: Incipit liber verecundi presb (ite)ri in Exodo [-o postea corr. in -i] cantico (marg. sup. manus saec. xi (?) adnotavit: uerecu(n)d(us) p(res)b(ite)r sup(er) cantica) : Cantica quidam qui in diuersis libris (...) suscepimus explanandum. Cantemus d(omi)no gloriose (...) scit profecto, cui debeat proph(et)a cantari, etc. [Exod. 15, 1-19]; (8 r ) Deuteronomii [32,1—43]; (39 r ) Jeremiae [Thren. 5,1-22]; (48 r ) Azariae [Dan. 3,26—45]; (68 v ) Ezechiae [Is. 38,10-13]; textus desinit mutilus (71 v ) in verbis: qui per errorem, cetera desunt deperditis foliis; (72 r ) <Habacuc>, initio deperdito incipit inde a verbis dominice obsequiosius [3,4-18] [cf. PL Suppl. supra laud. 154 (fin.) et 155 (init.)]; (87 v ) Manasse; (95 r ) Ionae [2,3-10]; (100 v ) Deborae [Jud. 5,1-31]; (116 r ) expl.: (...) quia eius lumine fulgebimus. cui est (...) explicit expositio cantici deborefeliciter. Ut iam supra dictum est, librarius alter desinit 97 v lin. 16 et munus resumpsit 103 v omittens excelsum adorans [in cant. Ionae] — fidelibus loqueretur [in cant. Deborae] [ed. laud. 196.53-210.3]. Duae vel plures manus eiusdem temporis vel paulo posteriores textum correxerunt; aha manus (saec. xvi ?) verba disiunxit lineolis rectis interpositis (usque ad f. 69), hic illic textum correxit, adnotationes margini adscripsit; 57 r legitur adnotatio ab is. vossio scripta. Ed. J. B. Pitra in: Spicilegium Solesmense 4 (1858), v sq.; 1; Manitius 1, 153; J. Mearns, The Canticles of the Christian Church Eastern and Western in Early and Medieval Times (1914), 57; H. Schneider, Die alt-latein. Biblischen Cantica (Texte u. Arbeiten hrsg. durch die Erzabtei Beuron, Abt. 1, Heft 29-30, 1938), 17 sqq.; L. Brou, Études sur les Collectes du Psautier. I. La série africaine et 1’Évêque Verecundus de Junca (Sacris Erudiri 6, 1954), 75 sqq.; Stegmüller, RB 8285 (laudat cod. Voss.).