interierunt; saec. xn ex. vero lacuna suppleta est insertis foliis hodie numer. 109-116; (115 r ) xin. 9,2; (120 1 ) xiv; (126 v ) xv; (132 v ) xvi; (140 v ) xvn; (148 r ) xvni; ex quo libro desunt inter 148 v et 149 r deperdito fasciculo: 3,2 pares aquilas - fin., ut et xix. init. - 23,3 mollia; (149 r ) xix. 23,3; (151 v ) xx; (155 ra ) subscr.: Expl(icit) Ethimologiaru(m) lib(er) XX. d(e)o gratias amen. Numeri arabici librorum adscripti sunt marginibus dextris (colore rubro) et inferioribus (atramento) eadem manu saec. xm, quae 3 r —4 v conscripsit. F.120 v marg. (iuxta xiv. 3,1) exstat figura orbis terrarum atramento ducta et colore rubro ornata a librario ipso, exhibens tres partes, scil. Asiam, Europam, Africam [Monum. Cartogr. vetust. Aevi A.D. 1200-1500, cur. R. Almagiè. et M. Destombes. Vol. 1: Mappaemundi (1964), 31; 302; pertinet ad type A 3, cf. 56]. Notae tironianae quae dicuntur, 101 r -155 v a librario ipso marginibus adscrip- tae sunt; in priore codicis parte 8 r marg. inf. tantum exstant [cf. Molhuysen, Tironiana, 171]. Variae manus saec. ix-x et xm priorum librorum textum correxerunt, pauca scholia et glossas addiderunt. J. W. Beck, Observationes Palaeographicae ad Isidorum Hispalensem (Mnemosyne 23, 1895), 272 sqq. [cod. L 2 ]; Isidori Etymologiae, ed. W. M. Lindsay < 1911 >, ix; xvi [cod. Voss. 82]; C. H. Beeson, Isidor-Studien (Quellen u. Unters. z. latein. Philologie des Mittelalters 4.2, 1913), 20; Diaz y Diaz, 40 (sub num. 122); <A.E.> Anspach, Las Etimologias en la tradicion manuscrita medieval (1966), 50, num. 61. 155 rb -155 vb . <carmina isidoriana> quae dicuntur, ex quibus pleraque ad monumenta in basillica Vaticana pertinent: (155 rb ) <eucheriae versus): Aurea concordiq(ue), etc.; Epitajvu(m) pap(ae) damasi, q(uo)d sibi edidit ipse: Qui gradiens, etc.; <bassi iunioris) Epitafiu(m) beate monnicae gen(et)ricis s(an)c(t)i agustini: Hie posuit cineres gen(et)rix, etc.; (155^) Epitafiu(m) s(an)c(t)i gregorii papae urbis romae: Suscipe terra, etc.; Item eiusdem s(an)c(t)i gregorii papae: Hie uir despiciens, etc.;In icona s(an)c(t)i p(et)ri hii duo sunt uersi: Solue iubente deo, etc.; In basilica s(an)c(t)ipauli (...): Theodosius coepit, etc.; In uelo q(uo)d a chintilane rege (...): Discipulis cunctis, etc. [J. B. de Rossi, Inscriptiones Christ, urbis Romae 2.1 (1888), 252-254 (xxn. 1-7), cf. 58; 250; Riese 390 (Eucheriae carmen), 670 (epit. Monicae), 494 (Chintilanus rex); Poet. Lat. Min., ed. A. Baehrens 5, 361-362 (Eucheriae carmen), 363 (Chintilanus rex); Walther 1, 1792; 15495a; 21115; 18952; 8149; 18433; 19268a; 4554]. J. W. Beck, op. supra laud., 285. 156 r -200 vb . glossarium quod abavus vocatur, plenioris memoriae (de sincera forma cf. ed. J. F. Mountford (Glossaria Latina 2, 1926), <29>-121): Inc(i)- p(iu)nt glosae ex novo et veteri testamento seu ex ethimologiaru(m) spiritaliter compositae: Abauus. pater p(ro)aui.id e(st) auus aai. Abba, pater sirum nom(en) e(st). Abbacuc. amplexans. Abdias. seruus d(omi)ni - Zona. cingulum, balteum. Zjzania. lolium;