Textus 230/235 X160/165, col. 2 (spatium inter columnas mm 11-12), lin. 43 (lr_8 r , 25 r -34 v ), 42 (9 r -24 v , 35 r -66 r ) (stilo lin.). Sex librarii scripserunt, ut videtur: primus l r -9 v (qui fortasse idem scripsit priorem partem codicis hodie Voss. Lat. Q.36, teste E. Pellegrin, Membra disiecta Floriacensia (Bibl. de 1’École des chartes 117, 1959), 15 adn. 1); secundus 10 r -16*; tertius 17 r -24’; quartus 25 r -30 rb lin. 13; quintus SO 16 lin. 14-34 v ; sextus 35 r -66 v . Minuscula Carolina et sub-carolina. F.l r et 5 V litterae init. maiores atramento ductae, colore rubro omatae, ex capitibus animalinm et foliis inter se circumvolventibus compositae; 6 r littera init. minor eodem modo depicta (sine animalibus et foliis); initia ceterorum operum litteris rubris distinguuntur; inscriptiones rubrae. lr_5vb > m. Tullius cicero, topica: Incipiunt M. Tullii Ciceronis Topica, id est sedes argum(en)torum ad Gaiwn Trebatiu(m). Prefatio'. Maiores nos res scnbere — accedere. Expl(icit). Incipit textus libri Topicorum: (l rb lin. 9) Cu(m) om(n)is ratio, etc. [ed. G. Friedrich, M. Tullii Ciceronis opera rhetorica 2 (1912), <425 >-4491. F.4** lin. 16-18 post 20, 76 multitudinis testimonium legitur (litt. capit. scripta) haec glossa in textum irrepta: Hue usq (ue) VI libri commentorum Boetii in Topicis. Qu( secunt(ur) idem vir excerpit in Topicis Differentiis. Librarius ipse vel manus eiusdem temporis hic illic varias lectiones interlin. addidit, l r marg. sinist. p. daniel ut opinor, scripsit adnotationem. W. Friedrich, Zu Ciceros Topica (Jahrb. f. Philol. 139, 1889), 281 sqq.; M. Tullii Ciceronis scripta quae manserunt omnia, ree. G. F. W. Mueller, Pars. 1: Opera Rhetorica, ree. G. Friedrich, vol. 2 (1912), lxxvi [cod. V]. 5vb_gra > ARISTOTELES, PERIERMENIAE vel DE INTERPRETATIONE, BOETHIO inter- prete: Incipiunt Penhermeniae Aristotelis a Boetio translatg de greco in latinu (m). Primum oportet constituere quid sit nomen, etc. [ed. L. Minio-Paluello (Aristoteles Latinus 2.1-2 (1965), <5>-38; cf. xvii, num. 98 (cod. Le); xlix; lv]; (9™ lin. 34—38) subscr.: Explicit liber Penhermeniarum Aristotelis, cuius obscuritati maximam lucem infudit n(on) solum duplex com (men) turn Boetii, sed (et)iam p(er)utilis libellus Apuleii Madaur (ensis) [ut in cod. Vatic. Reg. Lat. 596, cf. Lacombe, op. infra laud. 1,45 adn. 1]. Librarius ipse ut videtur, hic illic glossas interlin. et scholia marg. addidit. Aristoteles Latinus 1: Codices descripsit G. Lacombe c.s. (1939), 304, num. 148; cf. etiam 118-119 (versio 7). 9ra_gva. <Excerptum de locis dialecticis> : De IIII specieb(us) argumentorum: Ar gum (en) tor (um) om(n)iu(m) alia s(unt) p(ro)babilia (et) necessaria ut (est) h(oc). Siqfu)ide(m) cuilib(et) rei sit - ex qua causa nascit(ur). gva^iorb (p ar s prior scripta est lineis alternantibus cum parte posteriore praecedentis excerpti). <introductoria quaedam de operibus in hoe codice>: