REKENSCHAP

Uns ist in alten Maren Wunders viel geseit. Nibelungenlied.

Das Unvergleichliche des Mythos ist, dasz er jecfêrzeit wahr und sein Inhalt bei dichtester « Gedrangheit fur alle Zei ten unerschöpflïch jstT Wagner. I) De Edda is, gelijk men weet, een laat-ijslandsche ver zameling van mythische gedichten. Zoowel de goden- en heldenliederen vereenigd in den Codex Regius als de z.g. Proza-Edda zijn verzameld en geordend in een tijd, die men, wat vaag genomen, „christelijk” kan noemen; dat neemt niet weg, dat oeroud mythisch materiaal op deze wijze werd bewaard, en dat het nalevende hei- densche bewustzijn omstreeks 900—1200 daarin onge twijfeld Zichzelf weerspiegeld vond. Zeker heeft de Edda de pretentie niet, een Bijbel te zijn, een „heilig” boek 1 ), dat op openbaring berust, toch zou

*) Anderzijds is de wijze, waarop Prof. J. de Vries elk hooger gehalte vaii religie, wereldbeschouwing of wijsheid, aSïi de godenliederen ontzegt, weinig overtuigend: „men vereerde de godenTneFTtirKöofde van een geopenbaard inzicht in het wezen van leven en schepping, dood en noodlot, maar omdat het de zede zoo eischte, omdat slechts zoo de kosmische orde onge broken bleef” — alsof een zede van zulk een strekking denk- baar ware zonder ^TlvTvpfvréïïéTiik aanschouwenden yéréeren van Machten/ 35

Miskottes Edda en Thora [inv.nr. 618]