(.

V-y^'

MM -

Denken en danken, gaM-i 1) Hoe wij tot het gebed komen ij even ondoorgrondelijk als hoe mens tot het geloof komt! maan is een goede en heilzame reden waar om het niet anders kin zijl/ die reden is, dat het menselijk geen andere grond heeft dan God; zo min als wij een grond vinnen voor God, zo min vinden wij ten grond van 'dit éne, eigenaardige schepsel, dat in een heel bijzondere zin mèt God, naast God besmat. Daarom is het beamen van het wonder dés levens het eerste antwoord, het ant woord, dat heel vah binnenuit, bo venredelijk en spontaan, in ons hart ontspringt, als wtf onze plaats in de wereld bedenkt*. Dit bedenken is danken; én dt/élank zal steeds de eerste schrede/ijn op de weg van het gebed. We kamkn daar niet toe door overweging/ overleg, keuze en be sluit; we /jn/daar middenin, vóór wq “TO bestaard goed is, goed-geméénd en voor aft tijd goed-gemaakt in de ge lofte,/die bet leven richt naar de af doende rechtvaardiging van Gods bes/el en £e eeuwige vreui Zijn voleinding. 2) Het /onvermogen tot gebed, lange jar^n van biddeloosheid, zijn vaak de ^rucht van de onwil te zeg gen, wat ieder mens (hoezeer ont- goocheldf door de dagelijkse erva ring, hoezeer hopeloos naar de maat staf vanf het verstand) in waarheid tóch zegt, zégt met zijn léven, voort leven, behagen in het leven, beamen ook van een donker ieven. Wie niet kan beginnen bewust te danken, die kan tok het gebed in de andere ge stalten, waaronder ook het vraag- gebedi óók niet komen. Maar waar het tot die beaming vaj/ het wonder des lévens komt, daar/weet de mens ook, /dat hij dankt,/aat hijzelf deze daad stelt, dat hg (blijkbaar) de vrijheid heeft gekregen, om zelf in plaats van object van de geschiede-^ nis J mede sub wet te worden. Wie niot bidden kan, blijft het voorwerpt van de onbekende machten, die hem - voortduwen ca wéér-houden, gebrui ken of vernietigen; hij is de speel bal van het/Lot; het stille of weer strevende slachtoffer van wat hij „bovenmemelijk” noemt maar als qualitatief /benéden-menselijk onder zich weet/ Ziedaar de niet-te-ver- werken vernedering waaronder de biddeloze/ verkeert. Bidden of niet- bidden is geen rondvraag (met vor men en gewoonten of zelfs kwalijke gewoonten hebben we hier voorlo pig niets te maken); het gebed komt waarljfk op uit de elementairste

(Ce

y-u

Fragment van strokenproef voor IDW 16 [inv.nr. 442]