1.

GATECHESATXK 1944-1945.

Doecnt tDr.K.H.Miskotte. , (Zaterdagsmiddag Tan 2.JO-3.JO)

14-10-«44. Gemist. 21-10-«44. , . . —Z Dr. Miskotte maakte eerst «alge reoapltulereade opmerkingen ^‘wanneer wij oas in het leven gaan bewegen net one denken,merken wij,hoe ar,al naar ge lang zich een dieper iete aan one roordoet.er een beroep gedaah wordt op een diepere fanul- teit in one. Worden we landmeter.historicus,psycholoog,of wat ook,al neer gelang het diep at minder diep gaat,doet het een ander beroep op ons. , . _ U.a.w.,wat kennen ia,dat verschAift1 Het kennen van den zielkundige is een ander kennen dan dat van den landmeter* , .. . , ■ , wat God betreft kernen wij eigenlijk op een punt,waar wij ^eten ze^en:lk wset hst nlst... Nietwaar,bij die andere dingen konden we nog zeggen; voorlopig weet ik het »*•* »““**•* nog wel een mogelijkheid om er achter te komen. Voor God geldt echter radicaal;ik weet he kwnm M . tot de oonclaaie:de drie gewichtigste objecten van ons kennensGod.de wereld, hetik daarvan kennen wij het wezen nidt. En dat “niet" ie ons geen verlegenheid,maar juist een aanwijzing van het gans bijzondere,van de diepte der existentie,van de piepte van he leren. Wij «eten niet wat God ia,maar wij weten.dat er verhoudingen zijn van God tot de ■êrttld en Ten liet» ik tot do worold» , . n a a..* Dit kennen van de verhoudingen dus niet van het gewone "wet en», maar/ ^ ^SrJT~ niet lik wil eerst God eena leren kennen,om den pas te zien of ik Hem U*?** Néén-waar dit kennen intreedt, daar is plotseling Alles tegelijk! (Vgl. JobJbjlZJi M ia'TóïnTgeëindigd met iets te zeggen over de methode van onderwijs en vees ons er op, dat de'kunst eigenlijk is het vragen! Al die kennis is een kennis,die zich plotseling met ruk^voör £f£elt. Sfa knn mS alleen verder komen doer vrag.n « «*"*» maar weer vragen—en dat vragen is nu,zo zei hij,een hele kunst . Daarom onderscheidt hij twee "groepen" van vragen; l.De zuiver iaformatoriaohe vragen:"hoe zit dat?2... leg dat eens ui ? ••••• 2 De diepere vragen....die meestal voorbarig zijn!!.... V» grijpt iets vanzelf als j 'aan toêbent. Natuurlijk zijn er randgevallen,waar een klein stootje veel kan helpen. ^ Hier merkte hij nog op: verwerp de vragen,die ijdel zijn en tweedracht en vervreemd1wg voo brengen...de "ijdele" vragen lijken heel wijs,maar worden tooh niet geboren uit een laatste ‘“SiLils.de kennis op dit gebied 1. intellectueel niit op te vergen.Hat wezenlijk» wordt aan ons Tolbrêcht, ja voltrêkt zich aan ons. Voorzover de aapt 1 ,» recapitulatie. in< . T

Paragraaf. II.

" Da weg tot de kennis van God".

mi .«.i. — - «» —— *— t r*? ”■ rt r.Tn Ö. » “ BOheppende_genheten «•a_b»t genl L «tend sobeppen ooit enz.

- ~—»y> »■ daar we hier een karnverao^bll£unt_tus£en Rog» en 0M dat willen Ü2“eSn!^tuSujk Sk*wéi*bij^de^heillgen-verering,de sacramenten des altaars e.d.,maar

‘Catechisatie 1944-1945’ [inv.nr. 565]