66

Leocioologia.

ptus est in charta orientali. Primum volumen, quad reliquis aliqnanto majus et alia manu exaratum est, ad aliud exemplar al* initio pertinuisse videlur. Continet pp. 245 et ingenti la cuna a proximo volumine divellitur. Ulud enirn desinit in ra- dicibus triliteris a incipientibus ; hujus initium est a li- lera Ha. Caeterum pars secunda continet pp. 692, tertia pp. 604. Ex subscriptione intelligitur duo posteriora volumi na descripta esse anno 644.” Hucusqne Hamakerus. Exemplar nostrum in Europa uni cum videtur. CXYII. (Cod. 552 Warn.) (+1—*.£=3 ) auctore Abu-Bekr Mohammed ibno-’I- KAsim ibn-Mohammed ibn-Basschar al-Anbdri, qui anno 327 (secundum as-Soyutij , vel 328 (secundum Hadji-Khalifam ) obiit. Agit de illis vocibus Arabicis qnae dnplicem habent signifi- cationem, unam alteri oppositam, Innumeros poëtarum locos citavit auctor ut singulas huius classis voces illustraret. Certum vero ordinem observasse non videtur. Pulcherrimus et in Europa unions Codex ex ipso auetoris autographo deseriptus est anno 652.

CXYIII. (Cod. 3 Gol.)

J O JO'S

vel (ut in ipsapraefatione vocatur) üilJi

auctore Abu-’l-Hasan Abrned ibn-Fdris al-Kazwini (+395). Huius Lexici dispositio non ea est quae in plerisque Lexicis Arabicis, sed ilia quae in nostris (Gobi , Freytagii caet.) ob- tïnet. Hie Codex , exceptis quinque foliis quae ab initio et a fine exciderimt, totum continet opus. Sunt 275 folia formae maximae. Cf. Weijers Orient. I, p . 357 , ubi a it: » fncipit nunc m medio capitulo de stirpe J| (quod in Cod. 485 offen-