— XIX —

Hamasae ediiioni Freytagianae adiunctum, provocans, confe- cit, deperditnm Codicern continuisse Diwanuin Mazinidarum, qui ad Temimitas pertinebant. Hoc si admittimus, continuis- set Codex collectionem antiquorum poëmatum , a poëtis e tribu Mazin compositorum , Jibrum cuius alterum exemplar in EuropA non adesset; rectissime itaque dixisset Weijersius, summopere dolendum esse, talem librum esse deperditum, Attamen minus recte de libri argumento iudicasse mihi videtur Vir Glarissimus. Etenim nusquam me legere memini , antiqua Mazinidarum poë mata in unum corpus fuisse collecta, et eiusmodi collectio etiam Hadji-Khalifae prorsus incognita fuit, in cuius Lexico biblio- graphico frustra talem librum quaeris. Praeterea , si verbis, ab Heymanno descriptis, auctor indicaretur, non Mazinidae, sed ipse Mazin, a quo Mazinidae originem ducebant, carmi- num auctor habendus esset. Offendit vero, nomen poëtae a commentatore contra morem in marginedsse 6criptum, quum Arabes nomina poëtarum , quorum carmina referantur, textui inserere soleunt. At illis Codicis verbis non poêta indicatur , sed tribus genealogia explicatur. Certum mihi videtur, Codicern non continuisse Diwanum Mazinidarum, sed al- Hamdsam cum adiunctis scholiis. Incipiebat enim Codex, Heymanno teste, a verbis wjL , quae primo libro al-Hamasae esse inscripta notum est. Primus porro ver sus al-Hamasae est: _jJ et quae sequuntur ; in quibus igitur de ipsa ilia tribu Temimitica Mazin sermo est, cuius genealogia in nota ista marginali explicatur. Composi- tus autem est hie versus a quodarn poëta ex Balanbar, i. e. Benu-’l-Anbar, et idem illud in Codice erat scriptum, in cuius margine explicabatur per ^1; sic enim reponendum pro verbis istis, ab Heymanno corruptis, ^ .j***^* Nunc etiam intelligitur quam ob causam in altera nota marginali cognatio Mazinum inter et al-Anbarum explicetur. Hoc al-IIamasae exemplar , cui scholia erant adscripta , in- c"