— XXXIV —

Satis igitur ducens annum quo quisque scriptor mortuus sit indicate, id studui ut, vera a falsis et suppositions discer- nens, de titulo et nomine auctoris certo constaret; qui labor , cum propter librariorurn vel fraudem vel negligentiam , tum propter situs ac vetustatis iniuriam , longus interduin et diffi- cilis erat, et imprimis molestus ubi unus idemque Codex multa complectebatur fragmenta. Rei vero caput mihi visum est, ut, ubi hoc ex ipso titulo non satis pateret, quam accu- rati’ssimé traderem, ipsius plerumque auctoris verbis usus, quid singuli Codices continerent, quid libn esset consilium, quae divisio. Scripturae genus semper indicavi si Codex cha- ractere neskhi scriptus non erat; annum, quo Codex exaratus sit, annolare non neglexi. Quod ad ordinem attinet , alium secutus sum quam cum Uamakero tum Weijersio sequendus visus est. Catalogorum , Heymanniano antiquiorum , scriptores descripserunt Codices eo ordine ut numerorum tantum, quibus in pluteis signati sint, rationem haberent. Heymannus secundum argumenta Codices ordinavit, et in fine cuiusque articuli eum adiecit numerum „uo Codex in pluteis signatus erat. Hamakerus * et Weijer- sius a se in integro Catalogo Codicum seriem secuturos esse declaraverunt. Yia est longe facillima , quam si secutus fuis- sem, fortasse iam diu antea primum volumen edere potuissem, et effugissem periculum unum alterumve Codicern omittendi; quod facillime accidere poterat ubi Catalogum secundum argu menta ordinarem et aliquoties mihi accidisse iam perspexi, quae vero omisi non, huic volumini iam adiungens Appendicem, commemorabo , sed Appendici, toto operi finite addendo , reser- vabo, ne plures sint Appendices utque omnia omissa uno tenore commemorari possint. Fateor quoque , Catalogum, secundum

1) Spec. Catal, Praef. p. v et vr. 2) Orient. I, p. 3üG anu. a.